10.02.19

Zωή Κωνσταντοπούλου: Συνέντευξη στον Κώστα Ουίλς (10/02/2019)

Η συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, στον Κώστα Ουίλς στον Αρτ fm 90,6 για την εξωτερική πολιτική, τις εγκληματικές πράξεις και παραλείψεις Τσίπρα, την επίσκεψη στην Τουρκία και το Πρωτόκολλο ένταξης της FYROM στο ΝΑΤΟ.

ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΙΛΣ: Έχουμε την κυρία Κωνσταντοπούλου. Καλημέρα, κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καλή σας μέρα!

ΚΟ: Καλημέρα! Σας ακούμε και παίρνουμε θάρρος. Βέβαια. Διότι, όταν λέει η Ζωή Κωνσταντοπούλου «Προδότη Τσίπρα, έλα να με συλλάβεις»… Έτσι δεν είναι; Δεν τα λένε ούτε άντρες αυτά!

Ζ.Κ.: Κοιτάξτε… Ακούω αυτά που είπατε προηγουμένως και θέλω να πω ότι, όσο κι αν είναι αποκαρδιωτική η κατάσταση πολλές φορές και όσο κι αν οι απλοί άνθρωποι, οι άνθρωποι σαν κι εμάς, γιατί εγώ είμαι πολίτης πάνω απ’ όλα, όσο, λοιπόν, οι άνθρωποι κι αν αηδιάζουν με την κατάσταση στο πολιτικό σκηνικό, είναι κεφαλαιώδους σημασίας, ακριβώς οι κανονικοί άνθρωποι, οι πολίτες, να ενεργοποιηθούν πολιτικά ώστε να αλλάξει η σύνθεση του πολιτικού προσωπικού. Να σταματήσουμε να εκπροσωπούμαστε, δηλαδή, από ιδιοτελείς, από άχρηστους -θα το πω έτσι όπως το αισθάνομαι-, από ανθρώπους που χωρίς προσόντα διεκδίκησαν εξουσία και ευθύνη μόνο για να αποκατασταθούν προσωπικά, όπως φαίνεται, και έφτιαξαν ένα Κράτος καθ’ ομοίωση των σάπιων Κομμάτων που κυβέρνησαν την χώρα αυτή και την κυβερνούν. Ένα Κράτος, συνολικά καθ’ ομοίωση, της δικής τους πλήρως και σε όλα τα επίπεδα ελλειμματικής και προβληματικής λειτουργίας.

Είναι κεφαλαιώδες να φτιάξουμε τη χώρα μας, να πάρουμε τη χώρα μας στα χέρια μας και να την φτιάξουμε με τρόπο που θα μπορούν να ευημερούν οι πολίτες, να αισθάνονται όμορφα στην καθημερινότητά τους, να αισθάνονται την ελπίδα, την αισιοδοξία και την σιγουριά ότι, σχεδιάζοντας και δουλεύοντας, μπορούν να κατακτήσουν το παρόν και το μέλλον. Ζούμε σε μια συνθήκη, στην οποία θέλουν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει ούτε παρόν ούτε μέλλον, οπότε καλά θα κάνει κανείς, αυτό θέλουν να μας πείσουν, να σκύψει το κεφάλι και απλώς να υπομείνει. Αυτό δεν πρέπει να το κάνουν οι Έλληνες. Πρέπει να σηκώσουν το κεφάλι ψηλά, να πολεμήσουν, να διεκδικήσουν, όπως ξέρουν να το κάνουν. Εγώ πιστεύω πολύ σε αυτόν τον λαό. Πιστεύω πολύ στον λαό μας.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Βέβαια. Και αξίζει αυτός ο λαός. Δεν άξιζε, μάλλον, αυτήν την τύχη που του έφεραν, που του επεφύλαξαν. Δεν την άξιζε. Δεν την άξιζε σαν λαός, σαν έθνος, έτσι; Σαν έθνος, μην το ξεχνάμε.

Ζ.Κ.: Έτσι είναι. Τώρα πρέπει να διεκδικήσει αυτό που αξίζει.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Πέστε μου για την Συνθήκη των Πρεσπών. Δύο θέματα θέλω. Είναι τόσα πολλά, που μαζί μπορούμε να συζητάμε μέρες ολόκληρες…

Ζ.Κ.: Με πολλή χαρά, κύριε Ουίλς.

Κ.ΟΥΙΛΣ: …αλλά αυτό δεν πρέπει να σβήσει και να ξεχαστεί γιατί όλοι λένε πάντα «Εντάξει. Θα το πουν τώρα δύο, τρεις, πέντε φορές. Μετά θα τελειώσει.» Δεν θα τελειώσει διότι η προδοσία έχει γίνει.

Ζ.Κ.: Έτσι έλεγε και ο Μητσοτάκης, πριν από κάποιες δεκαετίες. Έτσι δεν έλεγε; Όχι ο νυν, ο πατήρ. Δεν έλεγε «Θα ξεχαστεί το θέμα σε τρία, τέσσερα χρόνια.»; Δεν ξεχνιούνται αυτά τα θέματα. Και εμείς θα είμαστε εδώ ακριβώς για να μην ξεχαστεί το θέμα.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Μου θυμίσατε τώρα τον Μητσοτάκη και, προχθές, που ο Αλέξης ο Τσίπρας ήταν στην Άγκυρα, για την επίσκεψη στον Ερντογάν, ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης… Εγώ τουλάχιστον, θα χάλαγα τον κόσμο, έστω, μέσα στο Κόμμα μου, στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα, για την Συμφωνία αυτή: «Πού πας, κύριέ μου; Τι κάνεις;» Ο Μητσοτάκης ήταν στο Βέρμιο και έκανε σκι. Και μάλιστα, τον είδα να κάνει σαν τον Γιωργάκη διατάσεις, το ένα πόδι μπροστά, το άλλο πίσω τεντωμένο. Να κάνει διατάσεις, δηλαδή, μην πέσει στο σλάλομ και πιαστεί. Και λέω «Τι γίνεται;». Είναι τρομερά αυτά τα πράγματα.

Ζ.Κ.: Ίσως είναι ενδεικτικό με το τι θα έπρεπε να ασχολείται ο καθένας. Η Συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι ένα θέμα που έχει τελειώσει. Δεν είναι ένα θέμα που έχει κλείσει. Για εμάς είναι ένα θέμα ανοιχτό και βεβαίως, η Πλεύση Ελευθερίας δεσμεύεται ότι με την δύναμη και την νομιμοποίηση των πολιτών στις εκλογές, όχι απλώς θα θέσουμε ζήτημα ακύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών, θα κάνουμε αυτά που πρέπει για να ακυρωθεί και, βεβαίως, επιμένουμε στο Δημοψήφισμα για να μιλήσει ο Ελληνικός λαός. Ο Ελληνικός λαός, στην υπόθεση αυτή, μίλησε με διαδηλώσεις. Μίλησε με μαζικότατα Συλλαλητήρια. Είναι καταγεγραμμένη η αντίθεση του Ελληνικού λαού σε αυτήν την κατάπτυστη Συμφωνία. Και θα πρέπει, όποιος διανοείται να προωθήσει κάτι τέτοιο, δεν μπορεί να το κάνει έγκυρα, χωρίς να ρωτήσει τους πολίτες. Έτσι, λοιπόν, εμείς στο θέμα Δημοψηφίσματος επιμένουμε. Η Αντιπολίτευση και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αυτοί που στη Βουλή, τέλος πάντων, παριστάνουν ότι αντιπολιτεύονται, δεν έφεραν το θέμα αυτό. Δεν έφεραν θέμα Δημοψηφίσματος. Και δεν έφεραν θέμα Δημοψηφίσματος γιατί, στ’ αλήθεια, και οι ίδιοι αυτό θα κάνανε. Παρακαλούσε ο Μητσοτάκης να το φέρει ο Τσίπρας για να μην αναγκαστεί να το φέρει ο ίδιος. Διότι είναι εξίσου υποτελής και ο Μητσοτάκης στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στους Δανειστές, συνολικά, και δεν θα συγκρουόταν. Θα το έφερνε, δυστυχώς. Γι’ αυτό και οι πολίτες δεν πρέπει να πιστέψουν ποτέ ότι η λύση, αφού διώξουν τον Τσίπρα, είναι ο Μητσοτάκης, η Γεννηματά, ο Θεοδωράκης, οποιοσδήποτε από αυτούς, οι οποίοι, στην πραγματικότητα, τα ίδια προγράμματα θα εφάρμοζαν. Ίσως όχι με τόσο ξετσίπωτο και ξεδιάντροπο τρόπο, αλλά, πάντως, είναι οι ίδιοι που ψήφισαν το 3ο Μνημόνιο και νομιμοποίησαν τον Τσίπρα όταν αρκετοί βουλευτές που ήμασταν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ψηφίσαμε ΟΧΙ. Με τις δικές τους ψήφους πέρασε το 3ο Μνημόνιο και είναι οι ίδιοι, μην το ξεχνάμε, που φέρανε, συνολικά, τα Μνημόνια στην χώρα, τα εφάρμοσαν, τα υπηρέτησαν και ως Υπουργοί (και ο Μητσοτάκης και η Γεννηματά ήταν Υπουργοί του Σαμαρά) και προφανέστατα δεν πρόκειται να εφαρμόσουν οτιδήποτε διαφορετικό στη χώρα μας. Και, σίγουρα, δεν πρόκειται να διεκδικήσουν αυτό που ο ελληνικός λαός αξίζει, δηλαδή Ελευθερία, Δημοκρατία, Δικαιοσύνη και Αξιοπρέπεια.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Αυτό που έκαναν προσπάθεια μεγάλη να την χάσει ο ελληνικός λαός και η Ελλάδα ολόκληρη. Όταν βγαίνουν οι Πρωθυπουργοί, ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου, ο Αλέξης ο Τσίπρας και κατηγορούν την Ελλάδα… Ο ένας έλεγε ότι «Κυβερνώ έναν διεφθαρμένο λαό» και το διατυμπάνιζε και τα λοιπά και περίμενε μετά να τον εμπιστευτούν και οι αγορές. Διεφθαρμένη χώρα η Ελλάδα. Σαν να τους έλεγε «Κοιτάξτε, μην μας δίνετε φράγκο διότι πρέπει να πάμε στο ΔΝΤ.» Και ο άλλος, προχθές, μας είπε και ανεγκέφαλους, στον Μακρόν εκεί που συναντηθήκανε, ο κύριος Τσίπρας…

Ζ.Κ.: Κύριε Ουίλς, αυτή η δήλωση είναι πραγματικά αποκαλυπτική και θα πρέπει να την ακούσει ο κάθε πολίτης. Κι εσείς οι δημοσιογράφοι καλό είναι, και εσείς που είστε δημοσιογράφος με την ουσιαστική έννοια του όρου -διότι πολλοί λένε ότι είναι, αλλά δεν είναι- αυτήν την δήλωση πρέπει να την αναπαράγετε και να ακούγεται. Να ακούσουν οι πολίτες πώς μιλάει αυτός ο τύπος (δεν μπορώ να δώσω άλλο χαρακτηρισμό) πώς μιλάει, ενώ είναι Πρωθυπουργός της Ελλάδας, πώς μιλάει για τον λαό του στον Μακρόν, έναν Πρόεδρο που, αυτή τη στιγμή, είναι σε πάρα πολύ μεγάλη αμφισβήτηση από τον δικό του λαό. Τα Κίτρινα Γιλέκα είναι σε πάρα πολύ ανοδική και μαζική τροχιά. Και βλέπεις έναν Τσίπρα, σαν να είναι το Πριγκηπόπουλο που αναφέρεται στην πλέμπα, δηλαδή, με όρους, πραγματικά, Μεσαίωνα, να καταφέρεται εναντίον του λαού του.

Εγώ, κύριε Ουίλς, πραγματικά λυπάμαι και θλίβομαι, αλλά και οικτίρω αυτόν τον άνθρωπο που έχει φτάσει πια να έχει τέτοια αποξένωση από τους πολίτες, ώστε μιλάει για αυτούς σαν να είναι οι υπήκοοί του, τους οποίους, μάλιστα, χαρακτηρίζει και ανεγκέφαλους και φασίστες και ούτω καθεξής. Οι πολίτες ας το θυμηθούν αυτό στην κάλπη και ας φροντίσουν να τον στείλουν εκεί όπου ανήκει.

Όσο για αυτήν την επίσκεψη την προχθεσινή, που με ρωτήσατε, του Τσίπρα στην Τουρκία, εγώ θέλω να πω το εξής: Πρώτον, η επίσκεψη αυτή ανακοινώθηκε το βράδυ που ψηφιζόταν η Συμφωνία των Πρεσπών και, μάλιστα, ανακοινώθηκε από το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών. Δεν την μάθαμε από την Ελληνική Κυβέρνηση, τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών, που είναι ο Πρωθυπουργός. Την μάθαμε από το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών. Κι αμέσως, το πρώτο που εγώ σκέφτηκα ήταν «Τι άλλο θα του δώσουνε να υπογράψει; Τι ορέξεις έχει ανοίξει τώρα που όλοι καταλαβαίνουν ότι υπογράφει τα πάντα;» Δεν υπέγραψε απλώς το Μνημόνιο. Δεν υπέγραψε απλώς την Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, το 2016. Υπέγραψε και τη Συμφωνία των Πρεσπών που δεν θα τολμούσε κανείς να υπογράψει. Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο ότι έχουν ανοίξει οι ορέξεις του ξένου παράγοντα.  Αισθάνονται ότι έχουν έναν Πρωθυπουργό-μαριονέτα που υπογράφει τα πάντα κι αυτήν την στιγμή τον πίεσαν και του έδωσαν εντολή –ίσως να μην τον πίεσαν καν, πάντως σίγουρα του έδωσαν  εντολή– να επισκεφτεί τον Ερντογάν για να αρχίσουν να ανοίγουν κι άλλα θέματα. Θα ήθελα να επισημάνω ότι είναι αδιανόητο ότι επέτρεψε να γίνεται λόγος για «ομογενείς» στη Θράκη, για «Τούρκους» στην Κύπρο και να αναφέρεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως απλώς «Πατριαρχείο», ενώ είναι γνωστό ότι αποτελεί μείζον θέμα και της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής το Οικουμενικό Πατριαρχείο να αναγνωρίζεται και από το Τουρκικό Κράτος που, κατά καιρούς, δημιουργεί προβλήματα, ως Οικουμενικό, όχι απλώς ως Πατριαρχείο.

Τώρα, οι δηλώσεις που έκανε ο κύριος Τσίπρας, οι αμήχανες και αρκετά, θα έλεγα, δηλωτικές της κατάστασης, έχουν πάρα πολλά προβλήματα. Πρώτον, αποκάλυψε ότι ουσιαστικά ο λόγος της επίσκεψής του ήταν να αρχίσει να παζαρεύει κι άλλο τη Δημόσια Περιουσία και να την ξεπουλά. Από τις αναφορές του στην ενέργεια και τις θαλάσσιες μεταφορές, λιμάνια, προέκυψε ότι γίνεται ένα παζάρι. Και το δεύτερο και πολύ σοβαρό, είναι ότι έγινε για άλλη μια φορά και από τον Τσίπρα ευθεία αναφορά στις παραβιάσεις στον εναέριο χώρο της Ελλάδας από τα Τουρκικά πολεμικά. Θα πρέπει να είμαστε, εγώ τουλάχιστον και η Πλεύση Ελευθερίας, θα πρέπει να είμαστε σαφείς: οι παραβιάσεις από πλευράς Τουρκίας γίνονται διότι, εδώ και δεκαετίες, από τη δεκαετία του ’80, στην πραγματικότητα, που το Δίκαιο της Θάλασσας, επέτρεψε την επέκταση των χωρικών υδάτων, οι Ελληνικές Κυβερνήσεις δεν προέβησαν σε επέκταση των χωρικών μας υδάτων ώστε να αντιστοιχούν στον εναέριο χώρο. Έτσι, έχουμε έναν εναέριο χώρο μεγαλύτερο κατά 4 μίλια από τα χωρικά ύδατα. Αυτό είναι μια πρόσκληση σε παραβίαση και το ότι οι Ελληνικές Κυβερνήσεις δεν έχουν το σθένος να επεκτείνουν τα χωρικά ύδατα και αφήνουν τους πιλότους μας να βγάζουν το φίδι από την τρύπα και να δίνουν μάχη καθημερινά, είναι μια συμπεριφορά δηλωτική μεγάλης δειλίας και εξαιρετικά προβληματική. Δεν μπορεί να μην επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα ώστε να αντιστοιχούν στον εναέριο χώρο και την ίδια ώρα να βάζει η Ελληνική Κυβέρνηση σε διακινδύνευση τη ζωή των Ελλήνων πιλότων καθημερινά. Αυτό το θέμα είναι πάρα πολύ σοβαρό, έχει αυτονόητη επίλυση και ο κύριος Τσίπρας, αντί να επιδίδεται σε λεκτικές μαγκιές ας κάνει αυτό το αυτονόητο, που δεν το έχουν κάνει ούτε οι προηγούμενοι, αλλά δυστυχώς δεν θα το κάνει και ο ίδιος.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Είπατε κάτι, τώρα, το οποίο δεν το έχει αναδείξει κανένας. Ότι με την μη αύξηση των χωρικών μας υδάτων από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, όπως τα προστατεύει και τα καλύπτει και η Διεθνής Νομοθεσία, έτσι; Δεν είναι καινούργιο, δηλαδή, δικό μας, ότι θα ζητήσουμε από 6, 12 μίλια. Αυτό είναι υποχρέωση θα έλεγα. Τα δικαιούμαστε.

Ζ.Κ.: Κοιτάξτε, κύριε Ουίλς, δικαιούμαστε μέχρι 12. Λέει η Τουρκία «casus belli», δεν κάνει τίποτα η Ελληνική Κυβέρνηση. Το θέμα είναι ότι, δεν μπορείς να έχεις τον εναέριο χώρο στα 10, γιατί τον έχουμε στα 10 τον εναέριο χώρο και μην επεκτείνεις, τουλάχιστον, στα 10 τα χωρικά σου ύδατα. Δικαιούσαι στα 12. Δεν θες να το κάνεις; Εναρμόνισε, τουλάχιστον, τα χωρικά ύδατα με τον εναέριο χώρο και μην κρύβεσαι άνανδρα πίσω από τους πιλότους, οι οποίοι δίνουν τη ζωή τους. Αλλά όχι έτσι. Όχι έτσι, για τη δειλία των Κυβερνώντων και γι’ αυτήν την εντελώς υποκριτική συμπεριφορά, να κάνουν το λιοντάρι λεκτικά, αλλά έμπρακτα και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, να κάνουν την πάπια.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Σίγουρα, οι άνθρωποι αυτοί, όχι αυτοί, οι σημερινοί, και οι προηγούμενοι και οι προ-προηγούμενοι και τα λοιπά, έχουν μία, θα έλεγα, μεγάλη φοβία μην τυχόν και κουνηθούν, μην τυχόν πουν κάτι και δυσαρεστήσουν του Τούρκους, τους Αμερικάνους, τους Γάλλους… Έλεος! Δεν υπάρχει ενιαία Εθνική εξωτερική πολιτική; Υπάρχει ενιαία Εθνική εξωτερική πολιτική;

Ζ.Κ.: Κύριε Ουίλς, η εξωτερική πολιτική έχει κάποιους κανόνες και βασικός κανόνας είναι ότι κάθε Κράτος οφείλει να υπηρετεί τα συμφέροντά του και τα συμφέροντα του λαού του. Δυστυχώς, η Ελληνική εξωτερική πολιτική, όχι μόνο σήμερα, -σήμερα κατεξοχήν-, αλλά εδώ και δεκαετίες, η Ελληνική εξωτερική πολιτική γίνεται σε ένα επίπεδο δημοσίων σχέσεων και πολύ πρόχειρης διπλωματικής επαφής, χωρίς κανόνες, χωρίς οδηγίες. Εγώ πολλές φορές έχω δει διπλωμάτες σε διεθνή fora και στο εξωτερικό να μην έχουν οδηγίες καν για να χειρισθούν θέματα και, από εκεί και πέρα, δυστυχώς, αυτά που είναι τα θέματα των δικών μας συμφερόντων και των δικών μας προτεραιοτήτων ούτε ιεραρχούνται πρώτα στην ατζέντα, ούτε προωθούνται. Με τον ίδιο τρόπο που δεν προωθήθηκε το θέμα των Γερμανικών Οφειλών, αλλά θάφτηκε, με τον ίδιο τρόπο που δεν προωθήθηκε το θέμα της Διαγραφής του Χρέους, αλλά θάφτηκε, με τον ίδιο τρόπο που δεν διεκδικήθηκαν, σε διεθνές επίπεδο, όσα η Ελλάδα δικαιούται από τις μείζονες υποθέσεις διαφθοράς που εμπλέκουν διεθνείς συναλλαγές και ξένα κράτη, όπως η Γερμανία, όπως η Γαλλία, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες -δικές τους εταιρίες ήταν και είναι οι εταιρίες-διαφθορείς, όπως η Siemens, όπως η HDW, όπως η ThyssenKrupp και ούτω καθ’ εξής. Αυτά είναι τα θέματα που θα έπρεπε η Ελληνική εξωτερική πολιτική να προωθεί, όπως και πάρα πολλά άλλα θέματα. Δεν μπορεί, λοιπόν, αυτά τα θέματα να είναι εντελώς παρασιωπημένα και να σέρνεται η Ελληνική εξωτερική πολιτική στην ατζέντα των άλλων. Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι πολύ χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα. Επί ένα χρόνο απασχολήθηκε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός με ένα θέμα που η Ελλάδα δεν είχε λόγο καν να το ανοίξει αυτή τη στιγμή, σε επίπεδο ιεράρχησης των προτεραιοτήτων της. Δεν ήταν μείζον θέμα το όνομα της γείτονος στη δική μας, Ελληνική εξωτερική πολιτική και γι’ αυτό δεν ήταν καν στα προγράμματα των Κομμάτων, ούτε απασχόλησε τον δημόσιο διάλογο, την τελευταία οκταετία. Συνεπώς, νομίζω ότι και αυτό, πέραν της ουσίας και της προδοσίας, και το γεγονός ότι αποδέχεται, δυστυχώς, ο Τσίπρας να μπαίνει στην ατζέντα καθετί που του ζητάνε, ανεξαρτήτως του ότι δεν είναι καν στα θέματα που η Ελλάδα έχει συμφέρον να συζητήσει και ότι αποδέχεται να μπαίνει κάθε φορά στην ατζέντα και κάτι καινούργιο, σύμφωνα με τις επιθυμίες του ξένου παράγοντα, είναι ένα στοιχείο πάρα πολύ προβληματικό.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Είναι τραγικό.

Ζ.Κ.: …το οποίο αισθάνομαι την ανάγκη να αναδείξω και να αναδείξουμε ως Πλεύση Ελευθερίας γιατί, το είπατε σωστά, δεν το έχει αναδείξει κανείς και αυτό δεν το θεωρούμε τυχαίο.…

Κ.ΟΥΙΛΣ: Είχατε πει και κάτι άλλο. Πριν πάμε σε αυτό θα σας πω ότι, σκόπιμα, έχουν ανοίξει ταυτόχρονα όλα τα Εθνικά θέματα. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Πιάστε από την Συμφωνία στο Κραν Μοντανά που πήγαν να κάνουν στην Ελβετία για την Κύπρο, που θα την είχαμε χάσει αν δεν είχε αντιδράσει ο Ερντογάν -δεν του άρεσαν αυτά που του δίνανε. Του δίνανε όλη την Κύπρο και ήθελε και κάτι άλλο. Έτσι είναι… Ανοίξανε, λοιπόν, όλα τα θέματα, τα Εθνικά, τα μεγάλα, ταυτόχρονα, χωρίς κανένα λόγο. Δεν υπήρχε λόγος. Και τα Σκόπια μπορούσαν να μπούνε στο ΝΑΤΟ με ονομασία «Μαριγούλα», ό,τι θέλανε ας την λέγανε την χώρα τους. Δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα για την Ελλάδα. Και τους ακούς και τρελαίνεσαι. Λένε «Λύσαμε το χρόνιο πρόβλημα». Ποιο χρόνιο πρόβλημα; Είχε η Ελλάδα κανένα πρόβλημα; Έλληνες επιχειρηματίες συντηρούσανε τα Σκόπια. Χιλιάδες επιχειρήσεις δουλεύουνε εκεί, μια χαρά ήτανε. Κανένα απολύτως πρόβλημα. Προσωρινή ονομασία είχαν πάρει οι Σκοπιανοί από τον ΟΗΕ, προσωρινή, μέχρι να λύσουν τη διαφορά. Και μπορούσαν να μπούνε και στο ΝΑΤΟ με FYROM με ΜΥRΟΜ, με ό,τι θέλανε. Κι, όμως, εδώ, δικοί μας πολιτικοί, που θα ‘πρεπε να τους ρίξουνε και στάχτη από πάνω στα θέματα αυτά, να ξεχαστούν, να τελειώνουνε. Γιατί, σε συμφέρει εσένα, να ονομαστεί Μακεδονία; Τώρα είναι ένα θέμα τεράστιο, δηλαδή, που το πιάνουμε, αλλά δυστυχώς, όμως, ξέρω ότι δεν έχετε χρόνο. Έχετε πει βέβαια και κάτι άλλο. Ότι όταν έγινε Κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, εσείς περιμένατε ότι θα παίρνατε το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Και δεν σας το έδωσε, φοβούμενος ότι θα υπογράφατε την Απόφαση του Αρείου Πάγου για το Δίστομο.

Ζ.Κ.: Κύριε Ουίλς, δεν είναι ότι εγώ περίμενα να πάρω το Υπουργείο Δικαιοσύνης, είναι ότι είχα δουλέψει στα θέματα Δικαιοσύνης, ήμουν υπεύθυνη και όλος ο κόσμος αυτό περίμενε. Εγώ δεν είχα κάνει κάποια κουβέντα προηγούμενη. Απλώς, ήταν αυτονόητο στη συνείδηση των πολιτών και ήταν φυσικό. Είναι, όμως, η αλήθεια ότι εγώ είχα πει ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ θα υπογράψει για την εκτέλεση της απόφασης για το Δίστομο. Μιλάμε για μία απόφαση αμετάκλητη.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Όποιος είναι αυτός.

Ζ.Κ.: Ναι, το είχα πει με την ιδιότητα της Υπεύθυνης για τα θέματα αυτά και αντιλαμβανόταν κανείς, επειδή ξέρουν πως ό,τι λέω το εννοώ και το κάνω, και έχει αποδειχθεί αυτό. Είχα, λοιπόν, πει ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ θα υπογράψει για την εκτέλεση αυτής της απόφασης και αυτό φαίνεται ότι ενεργοποίησε πολύ συγκεκριμένα αντανακλαστικά και μηχανισμούς, γιατί η απόφαση αυτή, που ανάγεται στο έτος 2000, είναι αμετάκλητη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.

8 Απριλίου του 2000 εκδόθηκε αυτή η αμετάκλητη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που δικαιώνει τα θύματα του Διστόμου και τις οικογένειές τους και υποχρεώνει τη Γερμανία να πληρώσει. Η Γερμανία έκτοτε, από το 2000, φτάνουμε τα 19 χρόνια, δεν πληρώνει. Και όταν ο οφειλέτης δεν πληρώνει, η διαδικασία είναι η αναγκαστική εκτέλεση. Αυτό, δηλαδή, που γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις αυτές. Όμως, επειδή εδώ η αναγκαστική εκτέλεση πρέπει να γίνει κατά της περιουσίας ξένου κράτους, λέει ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ότι όταν είναι να γίνει εκτέλεση κατά της περιουσίας ξένου Κράτους, χρειάζεται επιπλέον η υπογραφή του Υπουργού Δικαιοσύνης. Θέλω να σας πω ότι αυτή την υπογραφή για διάφορα άλλα Κράτη και διάφορα άλλα θέματα την έχει βάλει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, οι κατά καιρούς Υπουργοί Δικαιοσύνης, πάμπολλες φορές. Για τη Γερμανία, όμως, και για να εκτελεστεί στην περιουσία της, για να κατασχεθεί, δηλαδή, η περιουσία της, με βάση την απόφαση του Αρείου Πάγου, κανένας Έλληνας Υπουργός Δικαιοσύνης, -έχουν περάσει 14 Υπουργοί Δικαιοσύνης από το 2000,- κανένας δεν βάζει την υπογραφή του. Εγώ θα την έβαζα. Και, μάλιστα, ενημερώνοντας τον Παρασκευόπουλο, όταν ήταν να αναλάβει, του είπα ότι, «Κοίταξε να δεις, αυτό είναι το υπ' αριθμόν ένα θέμα». Δεν το γνώριζε. Του είπα: «Πρέπει να υπογράψεις, διότι είναι δέσμευσή μας και είναι και μείζον ζήτημα.» Κι έτσι ο Παρασκευόπουλος, πριν από τέσσερα χρόνια ακριβώς, έκανε δήλωση στις προγραμματικές δηλώσεις «Θα υπογράψω.» Αυτή η δήλωση ήτανε βόμβα. Δεν περιμένανε να την κάνει. Άρχισαν, όπως φαίνεται, οι πιέσεις κι άρχισε λίγο-λίγο να την παίρνει πίσω τη δήλωση: «Θα υπογράψω υπό την προϋπόθεση...» και ούτω καθ’ εξής. Αποτέλεσμα, κύριε Ουίλς; Είμαστε τέσσερα χρόνια μετά, και τέσσερα χρόνια αφότου ο Τσίπρας κατέθετε το στεφάνι στην Καισαριανή, την επομένη της εκλογής του και αυτή η απόφαση εξακολουθεί να είναι ανεκτέλεστη και κανένας Υπουργός Δικαιοσύνης δεν έχει υπογράψει. Και οι Γερμανικές Οφειλές, 74 χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, εξακολουθούν να μην διεκδικούνται. Αυτό είναι άλλη μία προδοσία και είναι προδοσία όχι μόνο προς τις ζώσες γενιές, αλλά είναι προδοσία και προς αυτούς που έδωσαν το αίμα τους και που θυσιάστηκαν ή σφαγιάστηκαν, αθώα θύματα, σε ολόκληρη τη χώρα μας. Διάστικτη είναι η Επικράτεια από μαρτυρικούς τόπους. Είναι προδοσία, λοιπόν, προς τη μνήμη τους και προς την υποχρέωση που έχει το Ελληνικό Κράτος να διεκδικήσει αυτά τα οφειλόμενα, που είναι ένα πολύ σημαντικό ποσό, υπολογισμένο στα 278 έως 341 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά δεν έχει δικαίωμα κανένας Τσίπρας να τα χαρίσει.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Δισεκατομμύρια;

Ζ.Κ.: Δισεκατομμύρια;

Κ.ΟΥΙΛΣ: Δισεκατομμύρια, έτσι; Να το ακούν οι ακροατές μας. Πάντως εδώ, στην περίπτωση του Διστόμου, εγώ περίμενα ότι θα ήταν πολύ πιο εύκολη η υπογραφή, διότι αφορά μία απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία είναι μεταξύ του Γερμανικού Κράτους, για τις θηριωδίες των Ναζί, και των κατοίκων του Διστόμου. Δεν είναι Κράτος εναντίον Κράτους. Έτσι; Φανταστείτε να ζητούσαμε το Αναγκαστικό Δάνειο ή τις Επανορθώσεις τις Πολεμικές. Δηλαδή, κύριοι, μας καταστρέψατε τις γέφυρες, αποζημιώστε μας. Καταστρέψατε τις τηλεπικοινωνίες μας, αποζημιώστε μας. Εδώ είναι μεταξύ κατοίκων του Διστόμου και του Γερμανικού Κράτους. Και δεν υπογράφουν ούτε αυτό.

Ζ.Κ.: Είναι ο λόγος για τον οποίο, κύριε Ουίλς, εγώ είπα στον Γερμανό Πρέσβη, το καλοκαίρι του '17, «Δεν έχεις δικαίωμα να καταθέσεις στεφάνι. Δεν έχεις δικαίωμα να φέρνεις στεφάνι και με τη Γερμανική σημαία, την ώρα που δεν πληρώνετε αυτά τα οποία η Δικαιοσύνη έχει αποφασίσει ότι πρέπει να πληρώσετε για τα θύματα.»

Κ.ΟΥΙΛΣ: Έτσι. Και ήρθε και η Μέρκελ και την πήγαμε και κατέθεσε και στεφάνι. Που θα έπρεπε, μόλις φτάσει εκεί μπροστά, στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, να γονατίσει και να υποκλιθεί στον Άγνωστο Στρατιώτη, για την οποία κυρία Μέρκελ, μάλλον, για τους προγόνους της, ήταν πάρα πολύ γνωστός ο Άγνωστος Στρατιώτης, έτσι; Διότι αυτοί τον έκαναν άγνωστο.

Ζ.Κ.: Σωστά.

Κ.ΟΥΙΛΣ: 300.000, 600.000 νεκρούς με τα θύματα και τους στρατιώτες. Και από την πείνα...

Ζ.Κ.: Είναι, κύριε Ουίλς, 1,5 εκατομμύριο τα θύματα. Είναι περίπου 880.000 οι νεκροί και περίπου 700.000 οι τραυματίες. Είμαστε η χώρα με τον μεγαλύτερο φόρο αίματος στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αυτό δεν έχει δικαίωμα κανείς να το ξεχνά και να το παρασιωπά.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Έτσι ακριβώς. Πέστε μας δύο λόγια για την Πλεύση Ελευθερίας και να σας ευχαριστήσω.

Ζ.Κ.: Η Πλεύση Ελευθερίας προσκαλεί τους πολίτες. Έχουμε εκλογικές αναμετρήσεις σύντομα. Εμείς προσκαλούμε τους πολίτες ανοιχτά, να στηρίξουν το μόνο Κίνημα που είναι πράγματι ανεξάρτητο. Είναι Κίνημα ανοιχτό στην κοινωνία. Είναι Κίνημα για τους πολίτες, για τον λαό μας, για την Πατρίδα μας και για να ανακτήσουμε την Ανεξαρτησία μας, την Ελευθερία μας, την Δημοκρατία και να διεκδικήσουμε, επιτέλους, Δικαιοσύνη. Ξέρουν οι πολίτες ότι εγώ ό,τι λέω το κάνω. Ξέρουν ότι δεν θα τους προδώσω. Τους καλώ να συμβάλουν σε αυτή τη μάχη που έχουμε να δώσουμε, που είναι δύσκολη, αλλά είναι απολύτως, μα απολύτως εφικτό να δημιουργήσουμε μιαν άλλη δυναμική για τον τόπο μας και μιαν άλλη πραγματικότητα και μιαν άλλη καθημερινότητα. Αρκεί να πιστέψουν οι πολίτες στις δυνάμεις τους και να πιστέψουν ότι δεν αξίζουν αυτό το οποίο, αυτή τη στιγμή, έχουν ως Διακυβέρνηση. Αξίζουν κάτι πολύ, πολύ, πολύ καλύτερο και είναι στα χέρια τους η διεκδίκησή του.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Εγώ θέλω να σας πω να συνεχίσετε τον αγώνα σας και για την Επιτροπή Αλήθειας και όλα αυτά που κάνατε. Είναι αμαρτία να πάει χαμένο αυτό το έργο, διότι πρέπει να ολοκληρωθεί.

Ζ.Κ.: Θα συνεχίσω, κύριε Ουίλς. Είναι δεδομένο. Εγώ δεν τα παρατάω και είμαι επίμονη. Οπότε, θα συνεχίσω. Το ξέρουν οι πολίτες και το ξέρουν και αυτοί που δεν θέλουν να συνεχίσω.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Πρέπει να συμπαρασταθούμε και στους δύο ανθρώπους αυτούς. Και στη Ζωή τη Γεωργαντά και στον Νίκο τον Λογοθέτη, που έχουνε ξεκινήσει αυτόν τον αγώνα, που αν δικαιωθούν -που πρέπει να δικαιωθούν διότι δεν διεκδικούν για τον εαυτό τους τίποτα, απλώς, αποκαλύπτουν την αλήθεια, αποκάλυψαν την αλήθεια. Τώρα έχουμε πολύ σύντομα δικαστήριο για την υπόθεση αυτή, κατά του Γεωργίου.

Ζ.Κ.: Κοιτάξτε, ο Γεωργίου θα έπρεπε να είναι φυλακή. Η αλλοίωση των στατιστικών στοιχείων της χώρας είναι κομμάτι του εγκλήματος του Μνημονίου και, βεβαίως, εμείς, ως Πλεύση Ελευθερίας, αλλά κι εγώ προηγουμένως και πριν καν δημιουργηθεί η Πλεύση Ελευθερίας, έχουμε πάρει σαφή θέση υπέρ της παραπομπής και του δικαστικού ελέγχου και της τιμωρίας του Γεωργίου, ο οποίος, δυστυχώς, βέβαια, τυγχάνει της προκλητικής προστασίας και των Ελληνικών Κυβερνήσεων και των Δανειστών της χώρας. Οι παρεμβάσεις που γίνονται στην υπόθεση αυτή ανοιχτά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από τον ξένο παράγοντα είναι απολύτως ενδεικτικές του τί φοβούνται. Γιατί φοβούνται, πράγματι, ότι θα λογοδοτήσουν για το έγκλημα του Μνημονίου, που εμείς έχουμε δεσμευτεί ότι δεν θα το αφήσουμε έτσι, φοβούνται, και αυτοί που εμπλέκονται στο έγκλημα αυτό και αυτοί που συνομιλούσαν και έδιναν κατευθύνσεις στον Γεωργίου.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Έτσι. Έτσι ακριβώς.

Ζ.Κ.: Υπάρχουν και τα mails, υπάρχουν και πάρα πολλά στοιχεία, τα οποία ακριβώς δείχνουν ποιοι είναι αυτοί που εγκλημάτησαν εναντίον της χώρας μας.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Εγώ θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ.

Ζ.Κ.: Σας ευχαριστώ κι εγώ θερμά.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Και θα μου δώσετε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε γρήγορα.

Ζ.Κ.: Με πολλή χαρά.

Κ.ΟΥΙΛΣ: Να ‘στε καλά!