08.03.19

Συνέντευξη της Ζωής στα ΝΕΑ (08/03/2019)

20190308

Δημήτρης Μανιάτης: Το καλοκαίρι καταθέσατε μηνυτήρια αναφορά για τους θανάτους στο Μάτι, στο πλαίσιο της νομικής πρωτοβουλίας «Δικαιοσύνη για Όλους» που έχει πάρει η Πλεύση Ελευθερίας. Και επανήλθατε τον Οκτώβριο με στοιχεία και ντοκουμέντα. Η πρόσφατη άσκηση ποινικών διώξεων για ανθρωποκτονία φαίνεται ότι σας δικαιώνει. Πώς βλέπετε τις δικαστικές εξελίξεις;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Αυτό που συνέβη στο Μάτι δεν ήταν ατύχημα, ήταν έγκλημα. Η άσκηση ποινικών διώξεων για ανθρωποκτονία κατά συρροή, αλλά και η αναλυτική διάταξη των Εισαγγελέων αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την απονομή Δικαιοσύνης. Γιατί αν το έγκλημα αυτό μείνει ατιμώρητο, όπως τόσα στο παρελθόν, θα επαναληφθεί. Στη μηνυτήρια αναφορά που καταθέσαμε το καλοκαίρι με τον Διαμαντή Καραναστάση, περιέχονται στοιχεία που πλέον γίνονται δεκτά από τους Εισαγγελείς που ερεύνησαν την υπόθεση. Όσα αποκαλύπτουν, ξεγυμνώνουν τις εγκληματικές ολιγωρίες των υπευθύνων, που έστειλαν στο θάνατο 100 συνανθρώπους μας. Οι ευθύνες, βέβαια, δεν εξαντλούνται σε αυτούς κατά των οποίων ασκήθηκαν οι ποινικές διώξεις. Υπάρχει ποινική ευθύνη και των κυβερνητικών προσώπων, Υπουργών και Πρωθυπουργού, που ήταν αρμόδια για την προστασία των πολιτών. Και θα πρέπει να γίνει άρση της ασυλίας τους και παραπομπή τους.

ΔΜ: Αρθρογραφήσατε προσφάτως για τις ευθύνες που υπάρχουν σε κυβέρνηση και συγκεκριμένα πρόσωπα για την ηχογραφημένη συνομιλία με αφορμή την δανειοδότηση του Πολάκη από την Attica Bank. Τι είδους ευθύνες είναι αυτές και θεωρείτε ότι έχουν πολιτική χροιά;

ΖΚ: Η ηχογράφηση και δημοσιοποίηση συνομιλίας χωρίς συναίνεση είναι κακούργημα, για το οποίο πρέπει να ελεγχθούν ποινικά Πολλάκης και Βαξεβάνης. Το πραγματικό θύμα δεν είναι ο Στουρνάρας, αλλά η ιδιωτικότητα και το απόρρητο της επικοινωνίας κάθε πολίτη. Η ευθύνη είναι ξεκάθαρα ποινική. Και το γεγονός ότι κρύβονται ο ένας πίσω από την βουλευτική και υπουργική ασυλία και ο άλλος πίσω από την κυβερνητική προστασία αποδεικνύει πόσο στρεβλά εργαλειοποίησε την βουλευτική ασυλία το πολιτικό σύστημα. Μετατρέποντας την πολιτική σε αξιόποινη δράση και διεκδικώντας αυτή η εγκληματική δράση να μένει ατιμώρητη.

ΔΜ: Σήμερα βλέπουμε μια διαπάλη με αφορμή το κερδισμένο ή χαμένο ηθικό πλεονέκτημα των δύο κύριων πολιτικών μονομάχων. Πώς το σχολιάζετε;

ΖΚ: Το ηθικό πλεονέκτημα ανήκει στους πολίτες. Που παρακολουθούν άναυδοι και αηδιασμένοι αυτόν τον διαγωνισμό διαφθοράς και διαπλοκής, όπου κανείς δεν ισχυρίζεται ότι είναι καθαρός, αλλά ο ένας λέει στον άλλο: «Εσύ είσαι πιο βρώμικος. Εσύ τα ίδια έκανες».

Είναι καιρός να μιλήσουμε καθαρά για άρση της βουλευτικής και υπουργικής ασυλίας και δικαστική διερεύνηση όλων των σκανδάλων. Εμείς, η Πλεύση Ελευθερίας, το προτείνουμε ανοιχτά. Και η κοινωνία το ζητάει.

ΔΜ: Η γενικευμένη απονομιμοποίηση των κομμάτων και της πολιτικής, έχει ηθικούς και επί της ουσίας αυτουργούς και τι κινδύνους πυροδοτεί για την Δημοκρατία;

ΖΚ: Η απονομιμοποίηση των κομμάτων στη συνείδηση των πολιτών είναι δείγμα πολιτικής υγείας. Και βήμα προς μια πραγματική δημοκρατία των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών, έξω από κομματικούς μηχανισμούς. Το κόμματα στην Ελλάδα δεν υπήρξαν κοιτίδες δημοκρατίας, αντίθετα με όσα επιτάσσει το Σύνταγμα. Υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι εστίες διαφθοράς, παράγοντες διαπλοκής, πεδία ίντριγκας και αντιδημοκρατικών διαδικασιών. Έφτιαξαν ένα σάπιο κράτος, καθ’ ομοίωσή τους. Για να αποκατασταθεί η δημοκρατία, χρειάζεται ουσιαστική συμμετοχή πολιτών που δεν αναζητούν τίτλους και καρέκλες. Που επιζητούν να προσφέρουν κι όχι να κερδίσουν. Αυτή τη συμμετοχή θα δώσει πραγματικό νόημα στην πολιτική. Είναι σημαντικό να πεισθούν οι άξιοι άνθρωποι να ασχοληθούν. Να μην εκχωρήσουν άλλο το πεδίο της πολιτικής στους φαύλους, στους ιδιοτελείς, στα λαμόγια.

ΔΜ: Τι πολιτική εκτίμηση κάνετε; Η χώρα οδεύει σε μια μετα-μνημονιακή κανονικότητα ή σε νέες περιπέτειες;

ΖΚ: Η χώρα βρίσκεται στην πιο βαθιά και πιο σκοτεινή μνημονιακή περίοδο. Με επιβολή, επιτροπεία, ανελευθερία, που θέλουν να τις εγκαθιδρύσουν ως νέα κανονικότητα. Είμαστε σε Μνημόνιο διαρκείας που δεν λέγεται Μνημόνιο και σε συνθήκη κατάλυσης της δημοκρατίας από τους Κυβερνώντες και τους δανειστές, που δήθεν ανησυχούν για την άνοδο του φασισμού. Ο Όργουελ περιέγραψε στα έργα του αυτό που ζούμε σήμερα. Το τι θα συμβεί εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εμάς, από τους πολίτες. Αν θα ανεχθούν αυτήν την κατάσταση ή αν θα αντιδράσουν και θα την αποτινάξουν. Εγώ ελπίζω στο δεύτερο και παλεύω για αυτό.

ΔΜ: Πώς θα σταθείτε ως Πλεύση Ελευθερίας στην νέα πόλωση; Πολλοί κάνουν κάλεσμα (πχ ΛΑΕ) για ένα μέτωπο δυνάμεων....

ΖΚ: Εμείς προσκαλούμε τους πολίτες σε ενεργοποίηση και δράση. Για να ανατρέψουμε το καθεστώς και να ξαναχτίσουμε τη χώρα μας. Η ανατροπή δεν θα γίνει με εκλογικά μαγειρέματα και κομματικά παζάρια. Δεν μας ενδιαφέρει ούτε να μοιράσουμε καρέκλες ούτε να μοιραστούμε κρατικές επιχορηγήσεις.

Η Πλεύση Ελευθερίας θα κατέβει στις εκλογές αυτόνομα και ανεξάρτητα, όπως έχουμε δηλώσει από τον περασμένο Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ. Σύνθημά μας: «Δεν κοιτάμε ούτε αριστερά, ούτε δεξιά. Κοιτάμε μπροστά», θέλουμε να ενώσουμε τους πολίτες και τους προσκαλούμε σε πανελλαδική συστράτευση, πέρα από παλαιοκομματικά σχήματα. Μιλάμε και συμπράττουμε με ανθρώπους, κινήματα, συλλογικότητες από όλη την Ελλάδα. Και είμαστε πραγματικά ανοιχτοί στον καθένα που θέλει να συμμετάσχει, αξιοποιώντας και τις δυνατότητες του διαδικτύου, μέσα από την πλατφόρμα μας στο plefsieleftherias.gr και μέσα από το μέσο επικοινωνίας μας freedomtv.gr

ΔΜ: Κάτι τελευταίο: υπερασπίζεστε τον Alexander Vinnik και μάλιστα τον περιγράφετε ως αιχμάλωτο στη χώρα μας και παρανόμως προφυλακισμένο. Ποιος έχει την ευθύνη;

ΖΚ: Ο Αλεξάντερ Βίννικ είναι ένας άνθρωπος με πολύτιμη τεχνογνωσία, που μπορεί να απελευθερώσει τις οικονομικές συναλλαγές. Ο πραγματικός λόγος που ζητούν την έκδοσή του 3 χώρες είναι αυτή η τεχνογνωσία, γύρω από τα ηλεκτρονικά νομίσματα και την τεχνολογία blockchain. Το ότι η Ελληνική Κυβέρνηση προτιμά να τον αφήσει να πεθάνει από ασιτία, το ότι δεν αξιοποίησε καν τις γνώσεις του και ότι πλέον η χώρα του, η Ρωσία, ενεργοποιείται σε διπλωματικό και δικαστικό επίπεδο για την προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη της αποδεικνύει την τραγική ανικανότητα και ανευθυνότητα της Κυβέρνησης, που είναι εκτεθειμένη τόσο στο πεδίο της Δικαιοσύνης όσο και στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής.