17.01.19

Η συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ FM και την εκπομπή Νωρίς με τον Γιώργο Χουδαλάκη (17/01/2019)

Γιώργος Χουδαλάκης: Την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, την οποία καλημερίζουμε. Καφέ έχουμε; Είμαστε φιλόξενοι; Είμαστε εντάξει; Καλώς την.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Μια χαρά. Καλημέρα.

ΓΧ: Καλώς σε βρίσκω. Σε περιμένουν πώς και πώς οι ακροατές και πρέπει να πω πως έχω πάρει και ερωτήσεις που σε αφορούν προσωπικά. Σφύριξε χθες λέει έναρξη εκλογικής περιόδου, κανονικά, debate και τα ρέστα. Οπότε πάμε να τα πιάσουμε λιγάκι από την αρχή.

ΖΚ: Καλημέρα Γιώργο μου.

ΓΧ: Καλώς σε βρίσκω.

ΖΚ: Και να πω ότι, ας γελάσουμε και λίγο, γιατί ήταν αρκετά γελοία όσα έλαβαν χώρα χθες. Σε άκουγα ερχόμενη στο δρόμο και έχεις δίκιο σε όλες τις παρατηρήσεις και τις επισημάνσεις, που νομίζω ότι και οι πολίτες τις κάνουν γιατί οι πολίτες δεν είναι πρόβατα και δεν είναι κουτοί.

ΓΧ: Εδώ που τα λέμε δεν θέλει και ανάλυση. Δηλαδή, το βλέπεις αυτό το πράγμα τώρα με τις μεταγραφές του χειμώνα. Συνήθως ξέρεις στο ποδόσφαιρο έχει όριο μεταγραφών. Νομίζω το είπε και ο Θεοδωράκης. Δεν μπορείς να παίξεις την Κυριακή με τον Παναθηναϊκό και την Τετάρτη με τον Ολυμπιακό. Δεν γίνεται.

ΖΚ: Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι η συνέπεια και σημασία δεν έχει μόνο τι λέγεται και αλλά από ποιον λέγεται. Δυστυχώς, έχουμε παραδείγματα που είναι προς αποφυγή. Έχουμε αυτή την κουλτούρα των μνημονιακών κομμάτων και των σημερινών κυβερνώντων κομμάτων που είναι τα «αρχιμνημονιακά», τα οποία ουσιαστικά εξευτέλισαν κάθε έννοια Κοινοβουλευτικής λειτουργίας και δημοκρατίας και χθες, πολύ κυνικά, είπαν: «Δεν μας ενδιαφέρει που η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού αντιδρά στη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν μας ενδιαφέρει που έχουμε χάσει οποιαδήποτε -δεν την είχαν ποτέ- λαϊκή νομιμοποίηση και έρεισμα στην κοινωνία. Δεν μας ενδιαφέρει τίποτα, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να μαζέψουμε ψηφαλάκια και να παραστήσουμε ότι πήραμε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, προκειμένου να κάνουμε τι; Προκειμένου να διεκπεραιώσουμε μια εντολή.»

Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι εντολή. Είναι εντολή των ΗΠΑ, της Γερμανίας, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι ούτε καμία προοδευτική συμφωνία, ούτε καμία αριστερή πολιτική, ούτε τίποτα τέτοιο. Είναι αυτό που ζήτησε ο Τραμπ και η Μέρκελ από τον Τσίπρα και ο Τσίπρας είπε: Yes, yawohl, ναι, τι άλλο θέλετε, παρακαλώ.

ΓΧ: Da δεν είπε πάντως γιατί οι Ρώσοι έχουν τσινίσει. Και έχουν τσινίσει και άγρια. Μίλαγα με τον Δημήτρη τον Λιάτσο, που ζει στη Μόσχα από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, για πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, λέει καταλαβαίνουν οι Ρώσοι ότι η Ελλάδα κάνει ό,τι της λένε οι Αμερικανοί. Το καταλαβαίνουν, αλλά προφανώς, και δεν τους αρέσει. Δεν τους αρέσει να βλέπουν να χάνουν χώρο επιρροής, να το πω έτσι πολύ απλά.

ΖΚ: Κύριε Χουδαλάκη, Γιώργο μου, εγώ να σου πω ότι ανήκω σε αυτούς…

ΓΧ: Να πω κάτι στους φίλους, για να μην υπάρχει παρεξήγηση. Οι άνθρωποι που συναντιούνται στα πεζοδρόμια, συνήθως μιλάνε στον ενικό και έχουν άνεση. Είμαστε άνθρωποι που έχουμε συναντηθεί πρωτίστως στα πεζοδρόμια και δευτερευόντως δημοσιογραφικά εξ ού και αυτή η οικειότητα.

ΖΚ: Έτσι, έτσι. Εγώ ανήκω σε αυτούς και η Πλεύση Ελευθερίας είναι τέτοια πρωτοβουλία που θέλουμε τη χώρα μας ανεξάρτητη και ελεύθερη και πλήρως χειραφετημένη από οποιονδήποτε πάτρονα. Επομένως, δεν ανήκω σε αυτούς οι οποίοι θα θέλανε την Ελλάδα στη μια σφαίρα επιρροής και όχι στην άλλη. Είμαι σε αυτούς που λένε ότι αυτός ο λαός πρέπει να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του, να διεκδικήσει τη χώρα του και να την απελευθερώσει. Το γεγονός ότι η Συμφωνία των Πρεσπών θα έφερνε την Ρωσοαμερικανική ένταση, τη Ρωσονατοϊκή ένταση στα σύνορά μας, εμείς το είχαμε πει από πέρυσι τον Γενάρη. Τον Γενάρη του ‘18. Με τις πρώτες μας παρεμβάσεις, με την αντίθεσή μας στην διαπραγμάτευση καθεαυτή, γιατί είπαμε ότι μια  υποτελής Κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται να διαπραγματεύεται εθνικά ζητήματα. Τα εθνικά ζητήματα είναι ζητήματα που αφορούν τον λαό και τον λαό μπορούν να εκφράζουν και να εκπροσωπούν, σε διεθνείς διαπραγματεύσεις, μόνο ανεξάρτητες και αυτεξούσιες Κυβερνήσεις. Και η σημερινή Κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, δεν είναι ούτε ανεξάρτητη, ούτε αυτεξούσια. Είναι υποτελής και γι’ αυτό ήταν απολύτως υπολογισμένο και προβλέψιμο ότι θα οδηγούσε αυτή η διαπραγμάτευση, εντός εισαγωγικών, σε μια επιζήμια για τη χώρα μας Συμφωνία, εντός εισαγωγικών.

 

ΓΧ: Πολλά από τα σχόλια που έχουν στείλει οι ακροατές και τα στέλνουν εδώ και μέρες, δεν είναι μόνο τα σημερινά. Καταρχήν πρέπει να πω ότι μια κορυφαία πράξη σαν την ψήφο εμπιστοσύνης, αντιμετωπίστηκε, κυριολεκτικώς, σαν το πρώτο ημίχρονο. Μάλιστα και από τους δημοσιογράφους. Ήμουν καλεσμένος χθες βράδυ σε τηλεοπτική εκπομπή και όλοι μιλούσαν για τις Πρέσπες. Σχεδόν κανείς δεν μιλούσε, πέρα από το ζήτημα των μεταγραφών που έχει ενοχλήσει το δημοκρατικό αισθητήριο των ανθρώπων και των πολιτών και των δημοσιογράφων, όλοι μιλούσαν για τις Πρέσπες. Πολλές μέρες, λοιπόν, τώρα, δέχομαι διαρκώς μηνύματα για το αν είναι νομιμοποίηση πραγματική, μέσω των 151 ή μιας απλής πλειοψηφίας από τη Βουλή, αυτής της Συμφωνίας ή χρειάζονται 180. Άκουσα και ανθρώπους από τον δικό σας, τον νομικό κόσμο, να επιχειρηματολογούν, λέγοντας ότι δεν είναι μια διακρατική, όπως μας την παρουσιάζουν. Αλλάζει το διεθνές πλαίσιο.

ΖΚ: Κοιτάξτε… Το πρώτο που πρέπει να πούμε είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο το Σύνταγμα αντιμετωπίζει τις διεθνείς συμφωνίες, μας δίνει τον τόνο του ποια βαρύτητα προσδίδει σε αυτές. Γιατί διεθνής συμφωνία θα πει διεθνής δέσμευση της χώρας και γι’ αυτό το Σύνταγμα ζητάει αυξημένες πλειοψηφίες, όχι την τρέχουσα πλειοψηφία, την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων, αλλά την αυξημένη πλειοψηφία των 2/3, δηλαδή, των 180 βουλευτών όταν πρόκειται να εκχωρηθούν σε διεθνείς οργανισμούς στοιχεία εθνικής κυριαρχίας και, ως προς τη συμφωνία των Πρεσπών, μπορεί να επιχειρηματολογήσει κανείς ότι, εμμέσως, αυτό κάνει. Εκχωρεί εκ νέου στο ΝΑΤΟ…

ΓΧ: Μπορείς να γίνεις λίγο πιο συγκεκριμένη;

ΖΚ: Βεβαίως θα γίνω… Εκχωρεί εκ νέου στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση στοιχεία της Εθνικής κυριαρχίας, είτε 151 ψήφους, απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, όταν υπάρχει διεθνής δέσμευση της χώρας. Δυστυχώς, όπως όσοι παρακολουθείτε θα το έχετε συναγάγει, δυστυχώς, καθεαυτή η διαδικασία της κύρωσης των διεθνών συμφωνιών σε όλη αυτή την περίοδο υποβαθμίστηκε. Τα μνημόνια τα ίδια που θα μπορούσε πολύ εύκολα κανείς να αποδείξει ότι χρειάζονταν 180 ψήφους τουλάχιστον και πάλι ήταν άκυρα. Το πρώτο πρώτο εισήχθη με λιγότερες από...

ΓΧ: Το πολιτικό, όμως, αποτέλεσμα παρήχθη. Δηλαδή, θέλω να πω ότι, ακούω το νομικό-πολιτικό επιχείρημα το οποίο λέει «Ένα λεπτάκι: Εδώ, απλές πλειοψηφίες κλπ, μιλάμε για κάτι το οποίο είναι παράνομο. Εδώ δώσαμε τη χώρα ας πούμε με απλές πλειοψηφίες.»

ΖΚ: Δεν τη δώσαμε εμείς.

ΓΧ: Όχι εμείς, δόξα τω Θεώ, τουλάχιστον κοιμόμαστε καλά το βράδυ.

ΖΚ: Άρα αφού δεν τη δώσαμε εμείς και δεν τη δώσανε οι πολίτες και οι πολίτες, όπως το έλεγες πριν, αντιστάθηκαν σε αυτή την παράδοση, ας έχουμε κατά νου ότι πρέπει κάποια στιγμή τη χώρα και μπορούμε και οφείλουμε να την πάρουμε πίσω. Δεν τη δώσαμε εμείς, την έδωσαν κάποιοι άλλοι, οι οποίοι πρόδωσαν την εντολή που είχαν.

ΓΧ: Λέμε πως παρήχθη το πολιτικό αποτέλεσμα. Δηλαδή, η χώρα βρέθηκε στα Μνημόνια 10 χρόνια τώρα και δεν ξέρω πόσο ακόμα θα κρατήσει.

ΖΚ: Και η χούντα παρήγαγε αποτέλεσμα, αλλά δεν σημαίνει ότι δώσαμε τη δημοκρατία.

ΓΧ: Επίτρεψε μου να μεταφέρω μια πληροφορία. Η πληροφορία που σας μεταφέρω είναι από τον σύλλογο των αρχαιολόγων. Ότι το Υπερταμείο απαιτεί πραγματικά όλα τα εγγεγραμμένα ακίνητα, τα πάνω από 10.000 του Δημοσίου, μεταξύ των οποίων είναι και οι αρχαιολογικοί χώροι. Η πληροφορία μου ήρθε χθες το βράδυ, βεβαίως σήμερα έχουμε καλεσμένη την κυρία Κωνσταντοπούλου, αύριο επιφυλάσσομαι για περισσότερα.

ΖΚ: Όμως, μιας και το θέτεις, επειδή είναι ένα μείζον θέμα αυτό και εμείς έχουμε μιλήσει εξαρχής για το ξεπούλημα της χώρας και μια από τις πρώτες εκδηλώσεις που έκανε η Πλεύση Ελευθερίας και το κίνημα «Όχι στα Ναι τους» που ιδρύθηκε παράλληλα, ήταν η υπεράσπιση του Λυκαβηττού, του Θεάτρου Λυκαβηττού που είναι ένα από τα ακίνητα που έχουν εισαχθεί στο Υπερταμείο. Να μου επιτρέψεις να σου πω ότι, την άλλη εβδομάδα εκδικάζεται αίτηση ακύρωσης των αρχαιολόγων στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά αυτών των ιδιωτικοποιήσεων. Ήμουν χθες στη Θεσσαλονίκη, ξέρετε ότι και ο Λευκός Πύργος ακόμη, έχει μπει στο Υπερταμείο. Τα πάντα έχουν μπει στο Υπερταμείο.

ΓΧ: Ελπίζω να μην μπουν και τα τρίγωνα Πανοράματος.

ΖΚ: Η αίτηση ακυρώσεως στρέφεται μεταξύ άλλων κατά της κυβέρνησης και της Διοίκησης του Υπερταμείου που ουσιαστικά έχει νομιμοποιηθεί από την κυβέρνηση. Τι κάνει η κυβέρνηση ξέρετε; Έκανε παρέμβαση υπέρ του Υπερταμείου. Δεν είναι δηλαδή μόνο ότι υπέγραψε με χέρια και με πόδια ο κύριος Τσίπρας, κάνει και νομικές ενέργειες για να ευδοκιμήσει η ιδιωτικοποίηση και κατά τα άλλα κοροϊδεύει, ότι δήθεν βγήκε η χώρα από τα μνημόνια και ότι δήθεν έφυγε η επιτροπεία.

ΓΧ: Επειδή βλέπω ότι είναι 8:22 και επειδή θέλω να γυρίσουμε στο θέμα της υπερψήφισης από μια ευρύτερη πλειοψηφία γιατί αν αυτό όντως έτσι θα έπρεπε να γίνει, να είναι δηλαδή τα 2/3 της Βουλής, η κύρωση μπορεί να θεωρηθεί άκυρη, να το πω έτσι και μετά πάμε αλλού, θα το δούμε το αλλού. [Διακοπή για διαφημίσεις]

ΓΧ:  Πέμπτη 17 Ιανουαρίου, καλημέρα σε όλους, του Αγίου Αντωνίου, για να μην ξεχνιόμαστε, χρόνια πολλά στους Αντώνηδες και τις Αντωνίες, το γιορτινό κλίμα εδώ πέρα, δεν έχει να κάνει, βεβαίως, σε καμία περίπτωση,  με την υπερψήφιση εχθές και την πρόταση εμπιστοσύνης, έχει να κάνει με τη χαρά που έχουμε να φιλοξενούμε την Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας. Πάει πουθενά το πλοίο; Πώς το βλέπεις;

ΖΚ: Πάει προς την ελευθερία.

ΓΧ: Ζωή Κωνσταντοπούλου εδώ κοντά μας, με την απορία τη δική μας, ακριβώς και επειδή εσείς ρωτήσατε, όλη την προηγούμενη εβδομάδα, αν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη η ψήφιση, η κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών με μια απλή πλειοψηφία. Θα πάω και στο πώς αυτή η πλειοψηφία μπορεί να δημιουργηθεί, αλλά πρώτα να λύσουμε αυτό το 151 ή 180;

ΖΚ: Εμένα θα μου επιτρέψετε να σας δώσω μια ολοκληρωμένη απάντηση όπως μου αρέσει να δίνω ολοκληρωμένες απαντήσεις. Η συμφωνία δεν μπορεί εγκύρως ούτε καν να εισαχθεί στη Βουλή. Γιατί δεν μπορεί να εισαχθεί καν στη Βουλή; Διότι, πρώτο, δεν πληροί κανένα εχέγγυο σύναψης διεθνούς συμφωνίας, έγινε με μια διαδικασία κρυφής παρασκηνιακής διαπραγμάτευσης από τον Τσίπρα μόνο και από τον Ζάεφ μόνο. Ήδη ο Τσίπρας τον  Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ ομολόγησε ανερυθρίαστα ότι ο Ζάεφ είναι ενεργούμενο των Αμερικανών, λες και ο ίδιος δεν είναι. Τον ρώτησε συνάδελφός σας τι σημαίνουν οι δηλώσεις της Αμερικανικής Κυβέρνησης, ότι θριάμβευσε η Αμερικανική διπλωματία, αμέσως μετά την Συμφωνία και είπε, «Αν θέλετε να ξέρετε τι σημαίνει, να ρωτήσετε τον κύριο Ζάεφ, διότι αυτόν εννοούσαν οι Αμερικανοί ότι επηρέαζαν.» Δέχτηκε, δηλαδή, δημόσια ότι ο αντισυμβαλλόμενός του, ομόλογός του είναι πιόνι, όπως βεβαίως είναι και ο ίδιος. Το δεύτερο και κυριότερο είναι ότι, αυτή η συμφωνία ακόμα και κατά τους όρους της, πέραν του ότι είναι ολωσδιόλου το περιεχόμενό της αντισυνταγματικό και γι’ αυτό δεν μπορεί να εισαχθεί, αλλά και κατά τους όρους της, δεν μπορεί να εισαχθεί. Γιατί; Διότι δεν έχει καν κυρωθεί με τον συνταγματικώς προβλεπόμενο τρόπο στην γείτονα χώρα. Όπως ξέρετε, ή ίσως δεν το ξέρετε, γιατί δεν έχει ευρέως δημοσιοποιηθεί, δεν φέρει κανένα από τα δύο νομοθετήματα που πέρασαν από τη Βουλή των Σκοπίων με αυτή την οργιώδη διαδικασία που όλοι καταλάβαμε ότι πέρασε μέσα από εκβιασμούς, συναλλαγές, πιέσεις με βουλευτές ακόμη και κρατούμενους…

ΓΧ: Επίτρεψέ μου εδώ μια διακοπή, γιατί μιλάγαμε στην προηγούμενη ώρα, ακριβώς για να προετοιμάσουμε και την κουβέντα αυτή με τον Δημήτρη τον Λιάτσο από τη Μόσχα. Οι Ρώσοι, για παράδειγμα, που είναι έτοιμοι να φτάσουν και στο Συμβούλιο της Ασφαλείας του ΟΗΕ, χωρίς να είναι σίγουρο ότι θα βάλουν βεβαίως βέτο, λένε για παράδειγμα στο θέμα των Σκοπίων ότι δεν υπάρχει υπογραφή του Προέδρου.

ΖΚ: Αυτό, ακριβώς, ήθελα να πω, ότι εδώ και τα δύο νομοθετήματα δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με υπογραφή μόνο του Προέδρου της Βουλής και δεν φέρουν, όπως απαιτείται, στο Σύνταγμα της γείτονος χώρας, την υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτό λοιπόν σημαίνει πρώτον ότι δεν έχουν με τον νόμιμο τρόπο ολοκληρωθεί οι διαδικασίες, με τον συνταγματικό τρόπο.

ΓΧ: Θα μπορούσε να πει κάποιος: «Μισό λεπτό ρε παιδιά, μας στείλατε μια συμφωνία. Αυτή η συμφωνία, μια χαρά είναι αλλά της λείπει μια υπογραφή. Πάρτε την πίσω, βάλτε την υπογραφή και ξαναστείλτε την.» Θα μπορούσε να το πει;

ΖΚ: Βεβαίως. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι από τον περασμένο Σεπτέμβριο που έγινε δημοψήφισμα στα Σκόπια και σε συντριπτική πλειοψηφία οι πολίτες απέρριψαν αυτό το κείμενο διότι όπως θυμάστε απείχαν σε ποσοστό 65% περίπου και άλλο ένα 7% του υπολοίπου το καταψήφισε. Αυτό σημαίνει πλήρης απονομιμοποίηση της συμφωνίας. Σε συνδυασμό και με τη μη υπογραφή, είναι απολύτως εύλογο κάποιος να πει ότι «Κοιτάξτε, έχετε εκλογές οσονούπω και Προεδρικές τον Απρίλιο. Εγώ διατηρώ πολύ μεγάλη αμφιβολία για το εάν θα αναγνωριστεί αυτή η διαδικασία από την επόμενη κατάσταση και επομένως, δεν σπεύδω σε διαδικασίες εσωτερικές της Ελλάδας.» Αυτό, βεβαίως, θα το έκανε μια ανεξάρτητη, αυτεξούσια Κυβέρνηση η οποία ήδη, ούτως ή άλλως, δεν θα υπέγραφε αυτό το παλιόχαρτο που είναι η Συμφωνία των Πρεσπών.

ΓΧ: Θα κάνω μια μικρή υπέρβαση και θα μας πεις και τα υπόλοιπα επιχειρήματα. Αν ήσουν τώρα στη Βουλή ή αν σε συμβουλεύονταν κάποιος από τους Προέδρους που λένε πως αυτή η συμφωνία, άσχετα με το αν διαφωνούν πραγματικά ή όχι, σε ρωτούσε: Υπέδειξε μας έναν τρόπο να αμυνθούμε νομικά σε αυτή την ιστορία. Να την προσβάλουμε. Ή να δεσμευτούμε από τώρα ότι, ό,τι και να κάνει ο Αλέξης ο Τσίπρας, ο πρωθυπουργός, με όποιον τρόπο και αν το περάσει, 151 ή 154 που λένε κάποιοι, εμείς δεν θα αποδεχτούμε την κύρωση αυτής της συμφωνίας. Υπάρχει δυνατότητα να γίνει κάτι τέτοιο;

ΖΚ: Βεβαίως. Καταρχάς να πω, το είπα και πριν λίγες μέρες, το έγραψα, ακόμα και ο Καμμένος είχε τρόπο να εμποδίσει τη συμφωνία. Και ο τρόπος αυτός ήταν να μην αποχωρήσει από το Υπουργείο, να μείνει στη θέση του και να πει «Αρνούμαι να την υπογράψω.» Διότι ως Υπουργός Άμυνας απαραιτήτως θα έπρεπε να την συνυπογράψει αφού η συμφωνία έχει παραμέτρους που άπτονται της Εθνικής Άμυνας και της συμμετοχής μας στο ΝΑΤΟ και αρνούμενος να την υπογράψει θα την μπλόκαρε. Ο Αναπληρωτής του δεν θα μπορούσε να τον αναπληρώσει επί αρνήσεως, μόνο επί κωλύματος. Και άρα έτσι θα υποχρέωνε τον Τσίπρα, να προβεί εκείνος σε ανασχηματισμό, αν ήθελε με αυτό τον τρόπο να επιβάλει την υπογραφή.

ΓΧ: Πάντως θα ήταν πολύ πιο ηρωική η έξοδος του Καμμένου από το υπουργικό σχήμα, όπως μας το περιγράφεις. Δηλαδή, αρνούμαι και αρνούμαι μέχρι τέλους, δεν αδειάζω τον χώρο να περάσει ο επόμενος.

ΖΚ: Εδώ είναι ξεκάθαρο ότι υπήρξε μια διευκόλυνση ως προς τον Τσίπρα για να περάσει τη συμφωνία διότι, μην τρελαθούμε και πιστέψουμε ότι τον έπιασε ο πόνος τον Καμμένο ξαφνικά για την εθνική μας κυριαρχία, όταν έχει παραδώσει τα πάντα ή ότι τον έπιασε ο πόνος για την πατρίδα μας, όταν έχει εκχωρήσει ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει. Εδώ έκανε μια συντονισμένη και συμφωνημένη διαδικασία συναλλαγής και ανταλλαγής και διευκόλυνσης σε όλα τα επίπεδα και είναι απολύτως συνένοχος γι’ αυτή τη διαδικασία. Τι μπορεί να γίνει στη συνέχεια. Θα μπορούσε... Εγώ βεβαίως, επιτρέψτε μου να σας πω ότι διατηρώ βεβαία την πεποίθηση, εδραία την πεποίθηση ότι, ο κύριος Μητσοτάκης παρακαλάει να ψηφιστεί από τον Τσίπρα η Συμφωνία των Πρεσπών, διότι αν δεν ψηφιστεί από τον Τσίπρα, θα υποχρεωθεί να την φέρει ο ίδιος. Δεν, είναι δυστυχώς, κανένα από τα πρόσωπα τα οποία αυτή τη στιγμή απαρτίζουν τη Βουλή, συγκυβέρνηση και αντιπολίτευση, δεν είναι κανένα της ποιότητας της πολιτικής να αντισταθεί και να πει: Όχι, εγώ αυτό δεν το φέρνω, γιατί αυτό αποτελεί εκχώρηση. Όμως, αν υποθέταμε ότι υπήρχε αυτή η βούληση, θα σας πω τι θα έκανα εγώ. Το πρώτο είναι ότι θα έκανα ένσταση αντισυνταγματικότητας καθεαυτής της εισαγωγής της συμφωνίας, διότι είναι απολύτως αντισυνταγματική η διαδικασία σύναψής της, η διαδικασία εισαγωγής της, δεν αντικατοπτρίζει τη βούληση του Ελληνικού λαού και, βεβαίως, θα μπορούσε να γίνει εάν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν την υπογράψει, αλλά εδώ μιλάμε για ένα άλλο παραδομένο πρόσωπο, τον κύριο Παυλόπουλο, που έχει επίσης παραδώσει γη και ύδωρ. Αν λοιπόν δεν έσπευδε να εκδώσει Φ.Ε.Κ., όπως έκανε με τα μνημόνια, χωράει ακόμη και δημοψήφισμα ενδιαμέσως, μετά την...

ΓΧ: Στάσου τώρα εδώ, γιατί έχουνε πάρα, πάρα πολλοί ακροατές, από την αρχή της εβδομάδας, ξαναβάλει, γιατί το συζητάμε από τα προηγούμενα συλλαλητήρια και της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας… Συζητάμε για τη δυνατότητα ή όχι διενέργειας δημοψηφίσματος. Επίσης, υπάρχει και ένα ζήτημα για το δημοψήφισμα, εάν μπορούσαμε να το προκαλέσουμε, πόσο δεσμευτικό θα ήτανε.

ΖΚ: Κοιτάξτε. Εδώ, δυστυχώς, έχουμε την βαριά εμπειρία, την τραυματική εμπειρία της παραβίασης της εντολής ενός δεσμευτικού δημοψηφίσματος. Γιατί το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του ΄15 ήταν και είναι απολύτως δεσμευτικό, αλλά δυστυχώς, παραβιάστηκε και παραβιάζεται, χωρίς να έχει αρθεί η εντολή του ελληνικού λαού. Η εντολή του ελληνικού λαού εξακολουθεί να υπάρχει. Όμως, αυτός ο λαός είναι βέβαιο ότι, το τραύμα αυτής της προδοσίας το βίωσε και το βιώνει και δύσκολα θα εμπιστευτεί μια διαδικασία δημοψηφίσματος που θα προκηρύξει ο ίδιος, ο οποίος παραβίασε την εντολή του δημοψηφίσματος.

ΓΧ: Πάμε στο πρώτο. Πώς μπορεί να προκληθεί ένα δημοψήφισμα; Δηλαδή, να το πω πολύ απλά, εγώ το είπα ανοιχτά και στους ακροατές. Καλά μου κάνετε την επανάσταση εδώ πέρα, από τα πληκτρολόγια, πάρε μηνύματα Γιώργο στο Facebook, πάρε email, πάρε sms, ο μικρός χαμός. Αναρωτιέμαι, λέω, πόσοι θα κατέβετε, από εσάς που στέλνετε τα μηνύματα, στο συλλαλητήριο.

ΖΚ: Εγώ εύχομαι να κατέβουν πολλοί στο συλλαλητήριο.

ΓΧ: Κι αναρωτιέται και ο κύριος Δημήτρης, διάβασέ το όπως μας το έφερε η Νίκη... Η κυρία Κωνσταντοπούλου, την Κυριακή στο συλλαλητήριο θα κατέβει και τι θα ψηφίσει για τις Πρέσπες.

ΖΚ: Λοιπόν, εγώ δεν έχω πρόβλημα, σε αυτά να απαντάω ευθέως. Ελπίζω να κατέβει πολύς κόσμος στο συλλαλητήριο. Κι εγώ θα κατέβω. Ελπίζω, και το είπα και πριν από ένα χρόνο, αυτή η εγρήγορση κι η αντίδραση του λαού μας στην διαδικασία ξεπουλήματος της Μακεδονίας, να είναι η αφορμή να ξανακατέβει ο κόσμος πραγματικά στο δρόμο και να διεκδικήσει. Δεν πρέπει ο κόσμος ούτε να φοβάται ούτε να μπει στα καλούπια που θέλουν να τον βάλουν… ότι δήθεν, είναι φασίστες όσοι αντιδρούν. Η υπεράσπιση της πατρίδας δεν ανήκει στους φασίστες. Η υπεράσπιση της πατρίδας ήταν πάντοτε ίδιον των πολιτών και των δημοκρατών πολιτών. Η προώθηση μιας συμφωνίας, η οποία είναι εντολή του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει τίποτα το προοδευτικό και τίποτα το δημοκρατικό. Η προώθηση της στρατιωτικοποίησης της περιοχής δεν έχει τίποτα το δημοκρατικό και τίποτα…

ΓΧ: Όφελος για την Ελλάδα μπορεί να έχει;

ΖΚ: Κανένα. Έχει μόνο ζημιά να επιφέρει στη χώρα μας, ξεκινώντας από την απώλεια των ταυτοτικών μας χαρακτηριστικών. Δεν χρειάζεται να σας πω, αλλά θα το πω, ο κύριος Τσίπρας δεν τόλμησε στο κείμενο αυτό ούτε καν να βάλει τις λέξεις Μέγας Αλέξανδρος, Αστέρι της Βεργίνας, Μακεδονία ελληνική. Στο κείμενο αυτό δεν υπάρχει καμία τέτοια αναφορά. Είναι ένα κείμενο που περίπου αναφέρεται, αορίστως, σε διάφορα πράγματα που αποτελούν στοιχείο του ελληνικού πολιτισμού. Ποιου πολιτισμού, τα ελληνιστικά χρόνια, η Μακεδονία κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, δεν αναφέρεται καθόλου. Το ίδιο οφείλω να υπογραμμίσω και με το ότι, δυστυχώς, ο Έλληνας Πρωθυπουργός έβαλε την υπογραφή του σε ένα κείμενο που λέει ότι εμείς εξίσου έχουμε αλυτρωτικές βλέψεις προς την γείτονα. Δηλαδή, ένα και το αυτό εκείνοι που λένε «Πάμε να απελευθερώσουμε τους σκλαβωμένους αδελφούς μας στη Θεσσαλονίκη και να φτάσουμε μέχρι το λιμάνι.» Ένα και το αυτό εκείνοι και εμείς.

ΓΧ: Μάλιστα. Γυρνάω στο δημοψήφισμα. Ξαναλέω, επειδή έχω δεχτεί και πάρα πολλά σχετικά ερωτήματα. Μπορεί να προκληθεί και πώς; Πρώτον.

ΖΚ: Το δημοψήφισμα μπορεί να προκληθεί με δύο τρόπους. Ο ένας είναι με απόφαση της Βουλής που, προδήλως, αυτή τη στιγμή, δεν θα λάβει τέτοια απόφαση, αφού μιλάμε για μια Βουλή, ενεργούμενο των δανειστών, κι ο άλλος είναι με συγκέντρωση υπογραφών των πολιτών.

ΓΧ: Θα μπορούσε ένα δημοψήφισμα να ανατρέψει την κύρωση της Συμφωνίας, όμως;

ΖΚ: Κύριε Χουδαλάκη, εγώ ανήκω σε αυτούς, οι οποίοι πιστεύουν ότι όταν οι λαοί παλεύουν, τα πάντα ανατρέπονται. Κι ας μην βλέπουμε το θέμα αυτό στενά νομικά, αν και είμαι νομικός, αν και είμαι δικηγόρος, θα σας πω ότι, τις απαντήσεις σε αυτά τα θέματα τις δίνουν οι άνθρωποι διεκδικώντας. Αυτή τη στιγμή ζούμε μια κατάσταση όπου, τα πιο ιερά κεκτημένα, τα πιο εμπεδωμένα, τα γραμμένα με αίμα, δικαιώματα, εγγυήσεις, ελευθερίες, αίρονται γιατί δεν βρίσκουν επαρκή αντίσταση αυτοί οι οποίοι έχουν αλώσει το σύμπαν. Και άρα, πρέπει να αντισταθούμε περισσότερο. Αλλά, επίσης, πρέπει να σας πω ότι στην ιστορία, οι μεγαλύτερες κατακτήσεις δεν έγιναν με συμβόλαιο και με υπογραφή. Έγιναν με αγώνα. Άρα, ο λαός αν παλέψει, αν αντιδράσει μαζικά, εάν δεν παραιτηθεί, αν συνεχίσει να αντιδρά, εάν δεν επιτρέψει σε αυτούς όλους που πρόδωσαν, να κυκλοφορούν… Ξεκινάει η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έρευνα, ότι προσέβαλαν το πολίτευμα πολίτες οι οποίοι έστειλαν μηνύματα σε βουλευτές και τους είπαν «Θα προδώσεις κι εσύ τη χώρα μας;» Γιατί είναι αυτό διατάραξη της δημοκρατίας και δεν είναι διατάραξη της δημοκρατίας και κατάλυση της δημοκρατίας ότι ξεπουλάνε την ψήφο τους και ανταλλάσσουν την ψήφο τους για οφίκια και καρέκλες;

ΓΧ: Αυτή σου η τοποθέτηση ξέρεις θα ξεκινήσει σε μια κουβέντα η οποία θα λέει ότι, ξέρω εγώ, ενθαρρύνεις τη βία; Ή βάζεις τους πολιτικούς που απλώς διαφωνούν μαζί σου απέναντι και τους καθιστάς, ξέρω εγώ, στόχους γιατί αυτή η λέξη χρησιμοποιήθηκε επανειλημμένως. Στοχοποίηση. Υπάρχει κάποιο όριο, το οποίο εσύ μπορείς να προσδιορίσεις ανάμεσα στη διαμαρτυρία του πολίτη που ζητάει τα ρέστα από το βουλευτή που έχει ψηφίσει και αυτό που λέμε, ξέρω εγώ, βία ή στοχοποίηση;

ΖΚ: Εγώ πιστεύω, κύριε Χουδαλάκη, στο άρθρο 120 του Συντάγματος. Οι πολίτες έχουν ιερή υποχρέωση, δημοκρατική, να αντιστέκονται με κάθε μέσο σε όποιον επιχειρεί να καταλύσει το Σύνταγμα με τη βία. Είναι βίαιη η κατάλυση του Συντάγματος και η διαδικασία επιβολής των Μνημονίων και νομιμοποιούνται οι πολίτες να αντιστέκονται σε αυτό με κάθε μέσο. Είναι βίαιη η κατάλυση του Συντάγματος και αυτή η επιβολή μιας κατ’ εντολήν συμφωνίας, της Συμφωνίας των Πρεσπών, σε πείσμα του ότι δεν βρίσκει ανταπόκριση ούτε στον ελληνικό λαό ο οποίος διαφωνεί πλειοψηφικά και είναι καταγεγραμμένο αυτό και ανά πάσα στιγμή  μπορεί να μετρηθεί, αλλά ούτε καν στον γειτονικό πληθυσμό.

ΓΧ: Λοιπόν, βάζω τις ερωτήσεις των ακροατών στη μέση γιατί έτσι θέλω να γίνεται και η κουβέντα.

ΖΚ: Με χαρά.

ΓΧ: Μπορεί μια επόμενη κυβέρνηση να άρει την Συμφωνία των Πρεσπών;

ΖΚ: Ναι, μπορεί.

ΓΧ: Πώς;

ΖΚ: Αρνούμενη να την αναγνωρίσει και καταργώντας τον νόμο αυτό…

ΓΧ: Δεύτερη ερώτηση. Αυτό, όμως, δηλαδή αν άρουμε, δηλαδή την κυρώσουμε τώρα και μετά την άρουμε...

ΖΚ: Και να ξέρετε ότι μπορεί να τις καταργήσει και η επόμενη κυβέρνηση στα Σκόπια, το οποίο είναι, επίσης, μια πολύ μεγάλη πιθανότητα.

ΓΧ: Μια πολύ σοβαρή παρατήρηση. Επίσης θέλω να θυμίσω κι εγώ κάτι. Μπορεί να γίνει ένα δημοψήφισμα και ένα δημοψήφισμα να επαναληφθεί, όπως είναι η ευρύτητα της συζήτησης που γίνεται αυτές τις μέρες στη Βρετανία, για το Brexit. Μήπως γίνει, δηλαδή, ξανά δημοψήφισμα που να ακυρώσει την προηγούμενη απόφαση, να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΖΚ: Η διαφορά είναι ότι, στη Βρετανία υπάρχει εντολή για Brexit, ενώ στα Σκόπια δεν υπάρχει εντολή για Πρέσπες.

ΓΧ: Επειδή, όμως, είπες ότι θα μπορούσε, μια επόμενη Κυβέρνηση, ξέρω εγώ, μια Κυβέρνηση Γκρουέφσκι, ας πούμε, που τόσα χρόνια τον λέγαμε εθνικιστή…

ΖΚ: Μια οποιαδήποτε Κυβέρνηση. Εδώ δεν υπάρχει καν νόμιμη δημοσίευση.

ΖΚ: Ο Ζάεφ δεν έχει άποψη. Ο Ζάεφ είναι υπάλληλος, όπως είναι και ο Τσίπρας.

ΓΧ: Η ερώτηση είναι βαθιά πολιτική αυτή. Αν καταργούσαμε την κύρωση της Συμφωνίας, δεν θα θίξει την αξιοπιστία της χώρας μας; Και εγώ θέλω να μου δώσεις δύο λεπτάκια να πω επιχειρήματα που ακούγονται από τους υποστηρικτές της Συμφωνίας. Το ένα είναι «Ρε παιδιά, Μακεδονία την λέμε τόσα χρόνια.»

ΖΚ: Ποιος την λέει;

ΓΧ: 140 χώρες. Και όπου και να πας Μακεδόνες τους λένε.

ΖΚ: Άμα αρκούσε αυτό δεν θα θέλανε της Ελλάδας, του νομίμου, δηλαδή, χρήστη του όρου, την έγκριση.

ΓΧ: Κι έρχεται, λοιπόν ο άλλος και σου λέει «Τώρα μέχρι… ήτανε για τους Ρώσους, για τους Αμερικανούς είναι Republic of Macedonia και τώρα θα γίνει North Macedonia. Καλύτερο δεν είναι το Βόρεια από το σκέτο; Είναι μια ερώτηση. Ή μπαίνουν τα επιχειρήματα, σαν κι αυτά που χρησιμοποιεί η αξιωματική αντιπολίτευση και άλλοι, ότι δεν είναι μόνο το όνομα το ζήτημα. Γιατί, μάλλον, το προσπερνάμε αυτό. Είναι το ζήτημα του nationality, είναι το ζήτημα της γλώσσας και τα λοιπά. Αυτά, δηλαδή, τα στοιχεία που θα μπορούσαν μαζί με το όνομα, να δημιουργήσουν μια μαγιά εθνικότητας, έθνους. Κι αυτό με τη σειρά του να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα, του λεγόμενου αλυτρωτισμού, δηλαδή να λένε Μακεδόνες είμαστε όλοι όσοι κινούμαστε στην Μακεδονία κι εμείς θέλουμε, αυτή τη Μακεδονία που έχετε δει στο χάρτη, που απλώνεται μέχρι το Αιγαίο.

ΖΚ: Να απαντήσω. Πρώτον. Βεβαίως και δεν είναι μόνο το όνομα, αλλά είναι και το όνομα. Γιατί το όνομα συμβόλισε και συνόψισε όλες αυτές τις διεκδικήσεις. Και εμείς, το είπαμε πριν ένα χρόνο, είτε περιληφθεί, είτε δεν περιληφθεί η λέξη Μακεδονία, το όνομα Μακεδονία στην ονομασία της γείτονος, η συμφωνία θα είναι επιζήμια. Και είχαμε δίκιο. Είναι το όνομα. Είναι η ανιστόρητη, εντελώς, αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας, η οποία είναι ανύπαρκτη. Είναι η ανιστόριτη, εντελώς, αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας, η οποία είναι ανύπαρκτη. Είναι το γεγονός ότι αποσυνδέεται η Ελλάδα από την μακεδονική ταυτότητα και δεν αναφέρεται πουθενά η Μακεδονία ως ελληνική. Είναι το ότι η Συμφωνία υποκρύπτει πολύ συγκεκριμένες επιλογές οικονομικές και γεωστρατηγικές που έχουνε να κάνουν με την ενέργεια, έχουν να κάνουν με την πρόσβαση στη θάλασσα. Είναι το γεγονός ότι η γειτονική χώρα αναφέρεται ως περίκλειστο κράτος κι αυτό υποκρύπτει διάθεση προσβάσεων στη θάλασσα. Και είναι, συνολικά, μια κίνηση, η συμφωνία αυτή, η οποία δημιουργεί μόνο προβλήματα στη δική μας χώρα.

Δεν ήτανε, και δεν είναι σε καμία περίπτωση, προτεραιότητα της εξωτερικής μας πολιτικής. Άλλες ήταν οι προτεραιότητες. Δεν έπρεπε αυτό το διάστημα ο κύριος Τσίπρας να διαπραγματεύεται τις γερμανικές οφειλές, που έρχεται η Μέρκελ και δεν τολμάει να της ζητήσει να καταβάλει τα οφειλόμενα για τις θηριωδίες; Δεν έπρεπε να διαπραγματεύεται και να αμφισβητεί το χρέος; Δεν έπρεπε να διαπραγματεύεται αποζημίωση της χώρας για τη Siemens, για τα εξοπλιστικά, για όλα αυτά για τα οποία έχει πληγεί το ελληνικό δημόσιο; Η πρώτη προτεραιότητα ήταν ένα χρόνο να τον αναλώσει για να κάνει τα χατίρια των Αμερικανών; Όχι, βέβαια. Και ξέρετε, αυτά στοιχίζουν, γιατί ο κύριος Τσίπρας, για να κάνει τις φιέστες στη Βοσνία και να τον βραβεύουν ως μεγάλο ειρηνοποιό επειδή μας έφερε το ΝΑΤΟ στα βόρεια σύνορά μας, γιατί δεν αρκούσε που το έχουμε στο Αιγαίο, εγκατέλειψε τους πολίτες κι έγιναν αυτά που έγιναν στο Μάτι.

ΓΧ: Επίτρεψέ μου να πάω σε δύο πράγματα ακόμα, τα οποία έχω κρατήσει εδώ και έχουν προκύψει και από μηνύματα. Πρέπει να σου πω πως μας ακούει πολύς κόσμος, ανάμεσά τους και γνωστοί άνθρωποι, ξέρω εγώ, ο Γιώργος ο Φίλης, ο διεθνολόγος, ή ο Δημήτρης ο Καμμένος, ο οποίος μου κάνει και μια επισήμανση. Δεν ξέρω αν θέλεις να το σχολιάσεις. «Καταρχήν να πω την καλημέρα μου. Η Συμφωνία στο Α20, παράγραφος 9 λέει ότι οι όροι όνομα, γλώσσα, ταυτότητα είναι αμετάκλητοι».

ΖΚ: Εγώ έχω πει ρητά ότι αυτή είναι μια συμφωνία άκυρη, δε φέρει τα στοιχεία μιας διεθνούς συμφωνίας και γι’ αυτό το λόγο μπορεί να ακυρωθεί, κι εμείς θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να ακυρωθεί.

ΓΧ: Μια ερώτηση η οποία έχει προκύψει και από πολλούς ακροατές, αλλά είναι και δικιά μου ερώτηση. Όταν βγήκε ο Πάνος Καμμένος, ως Υπουργός Άμυνας και κατήγγειλε αυτά τα περίπου 50 εκατομμύρια του Σόρος και τα ρέστα…

ΖΚ: Πολύ σωστά κάνεις και το θυμίζεις…

ΓΧ: …δεν έβαλε ένα ζήτημα αξιοπιστίας των προσώπων που ενεπλάκησαν; Δηλαδή, επί της ουσίας, έδειξε τον Κοτζιά. Ο Κοτζιάς θίχτηκε τόσο που παραιτήθηκε και έφυγε από το Υπουργείο Εξωτερικών. Αυτό το πράγμα δεν πρέπει να ξεκαθαρίσει; Δεν βάζει ένα ζήτημα και από μόνο του, τέτοιας ακυρότητας; Ή ο Καμμένος πρέπει να αποδείξει ότι λέει αλήθεια; Έτσι δεν είναι;

ΖΚ: Γιώργο, εγώ μίλησα εξαρχής για μια Κυβέρνηση Μαφίας. Ο Κοτζιάς δεν παραιτήθηκε γιατί θίχτηκε. Παραιτήθηκε διότι εκεί μέσα λειτουργούν ως Νονοί, με αλληλοεκβιασμούς, με απειλές, με κρυφές επιστολές… Υπάρχει μια επιστολή του Κοτζιά στον Τσίπρα. Πούντη; Γιατί δεν την δημοσιοποιεί ο Τσίπρας; Υπάρχει αυτή η καταγγελία του Καμμένου για εξαγορά. Πού είναι η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, η εντελώς παραδομένη στην Κυβέρνηση; Γιατί δεν το διερευνά;

ΓΧ: Αστερίσκος. Τέτοιες καταγγελίες περί εξαγοράς αλλά κι εκβιασμών και άλλα πολλά έχουν γίνει και στα Σκόπια. Δηλαδή, εκεί, για συναλλαγή τρελή.

ΖΚ: Εγώ θέλω να είμαι σαφής. Είναι απολύτως βέβαιο ότι η συμφωνία αυτή δεν είναι προϊόν ούτε δημοκρατικών επιλογών, ούτε δημοκρατικών διαβουλεύσεων. Είναι προϊόν επιβολής. Είναι προϊόν συναλλαγής. Είναι προϊόν εκβιασμών. Και για όλα αυτά που έχουν καταγγελθεί, κι εγώ το λέω επωνύμως, δεν το λέω υπαινικτικά. Είναι σαφέστατο ότι υπήρξαν ανταλλάγματα στους βουλευτές, οι οποίοι ψήφισαν χτες μια Κυβέρνηση κατά της οποίας υπήρξαν υποψήφιοι. Για όλα αυτά θα πρέπει να γίνει έρευνα. Θα γίνει από την Εισαγγελέα που έχει διορίσει ο κύριος Τσίπρας; Όχι, δεν θα γίνει. Θα πρέπει, κάποια στιγμή, να μιλήσουμε για ανεξάρτητη δικαιοσύνη και όχι για δικαιοσύνη - ενεργούμενο, για την οποία ο κύριος Πολλάκης, ο αντ’ αυτού του κυρίου Τσίπρα, διαφημίζει ότι την επηρεάζει, την χειραγωγεί, την πιέζει και την εξωθεί προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές.

ΓΧ: Έχει έρθει μια ερώτηση από τον πολύ γνωστό οικονομολόγο, τον κύριο Μάνο Πουσαράκη. Την καλημέρα μου, καταρχήν. Λέει «Όταν ο Τσίπρας έρθει στην Αντιπολίτευση μπορεί να υπάρξει δίωξη για την ακύρωση, ουσιαστικά, του δημοψηφίσματος του ’15;»

ΖΚ: Θα έπρεπε. Και η δική μου θέση και θέση της Πλεύσης Ελευθερίας είναι ότι, συνολικά, τα εγκλήματα που αφορούν την επιβολή των Μνημονίων, συνολικά, η διαδικασία επιβολής των Μνημονίων, και του 1ου και του 2ου και του 3ου, πολύ περισσότερο του 3ου, που ψηφίστηκε κατά παραβίαση της λαϊκής εντολής, της ρητής πια, του δημοψηφίσματος, ανήκουν στην κατηγορία των εγκλημάτων κατά του πολιτεύματος, των οποίων η παραγραφή ξεκινάει μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, όπως και η δίωξή τους.

ΓΧ: Αφού βρισκόμαστε πια και επισήμως, απ’ ό,τι φαίνεται, σε προεκλογική περίοδο, τι θα κάνεις; Τι θα κάνεις; Κύριε Παπαζαχαρίου λίγο υπομονή θα βάλω και το ερώτημα που μου βάλατε για τη ΛΑ.Ε, τον Βαρουφάκη και τα λοιπά…

[…] λίγο αγριεμένους σας βρίσκω. Την καλημέρα στην πατρίδα. Ο Σημιτσακογιώργης μας έχει στείλει την μαντινάδα του. Ελπίζω να μην μας την πέσει το ΕΣΡ: «Γυναίκες όπως η Ζωή πρέπει να κυβερνήσουν. Κρεμάλα σε όσους πρόδωσαν την χώρα για να ζήσουν.» Άσε, μην μιλάμε για κρεμάλες, γιατί αυτές τις μέρες, εύκολα ο καθένας μας δείχνει με το δάχτυλο. Να πω την καλημέρα μου σε όλους σας. Υπάρχουν πάρα πολλά μηνύματα, πολλά εξ’ αυτών και κυρίως, ας πούμε επικαλέστηκα τον κύριο Παπαζαχαρίου, ρωτούν για το από εδώ και πέρα. Το από εδώ και πέρα το εκλογικό, το προεκλογικό, το θέμα των συνεργασιών. Σε βλέπουν, Ζωή Κωνσταντοπούλου, ως ένα κομμάτι μιας αντίστασης πραγματικής, που προεκλήθη μετά το δημοψήφισμα, την αλλαγή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ και την αποχώρηση πολλών στελεχών τότε του ΣΥΡΙΖΑ από την Κυβέρνηση και μετά και από το κόμμα. Εσύ, το δικό σου αύριο, το βλέπεις παρέα με αυτούς τους ανθρώπους, το βλέπεις σε μια αυτόνομη πορεία, το βλέπεις παρέα με κάποιους από αυτούς, αλλά όχι με όλους;

ΖΚ: Εγώ πριν από, σχεδόν, τρία χρόνια, πήρα την πρωτοβουλία μαζί με άλλους πολίτες και ξεκινήσαμε αυτήν την μάχη που λέγεται Πλεύση Ελευθερίας, που είναι μια διαρκής και ζωντανή διαδικασία ενεργοποίησης του κόσμου. Η Πλεύση Ελευθερίας θα κατέβει στις εκλογές. Θα κατέβει αυτόνομα. Το είπε από την αρχή. Το είπε με ειλικρίνεια. Ότι αυτή η πρωτοβουλία έχει ως στόχο να σηκώσει τον κόσμο στα πόδια του, να τον βάλει σε διαδικασία συμμετοχής και, βεβαίως, να διεκδικήσει την ψήφο και την εκπροσώπηση στη Βουλή. Δεν κοροϊδέψαμε παριστάνοντας πως είμαστε κίνημα που δεν ζητά την ψήφο ούτε κάναμε άλλες διεργασίες. Η Πλεύση Ελευθερίας απευθύνεται λοιπόν στους πολίτες. Τους απευθύνεται καθαρά κι ανοιχτά κι επικαλείται όλες τις πρωτοβουλίες κι ό,τι έχουμε κάνει σε αυτό το διάστημα, μόνο στηριζόμενοι στις δυνάμεις μας, χωρίς χορηγούς, χωρίς κρυφές τσέπες, χωρίς κρυφά συρτάρια και χωρίς μηχανισμούς από τους παλαιοκομματικούς, που ουσιαστικά είναι κομμάτι του προβλήματος και της καταστροφής της χώρας. Απευθυνόμαστε στους πολίτες με το σύνθημα: Δεν κοιτάμε ούτε αριστερά, ούτε δεξιά. Κοιτάμε μπροστά.

ΓΧ: Αυτό το σύνθημα, και συγγνώμη για την διακοπή, έχουν έρθει ερωτήσεις ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο. Η κυρία Διονυσία, ας πούμε, αναρωτιέται αν είσαι χριστιανή. Τέτοια πράγματα. Και θέλω να πω ότι, εγώ αυτά τα ερωτήματα πια, τα δέχομαι ως πολύ λογικά από την πλευρά. Δηλαδή, άμα έχεις καεί από το χυλό, φυσάς και το γιαούρτι. Όταν λες ούτε αριστερά ούτε δεξιά, αλλά μπροστά, αυτό σημαίνει ότι κάνουμε, να το πω έτσι, σπρώχνουμε τις ιδεολογίες προς τα πέρα και αντιμετωπίζουμε από λευκή κόλλα τα πράγματα; Πώς;

ΖΚ: Σημαίνει, κύριε Χουδαλάκη, ότι αυτοί οι παλαιοί διαχωρισμοί έχουνε χρεοκοπήσει. Σημαίνει ότι οι πολίτες αξίζει να χτίσουν, ναι, κάτι καινούργιο από το μηδέν και όχι με αναφορές στο παρελθόν. Σημαίνει ότι, φυσικά αναγνωρίζουμε στον καθένα το δικαίωμα και την ευαισθησία να έχει και ιδέες και αξίες και αρχές και πολιτικές αναφορές, αλλά την ίδια ώρα, δεν βάζουμε κανέναν πολίτη στο  τσουβάλι, δεν αντιμετωπίζουμε τους πολίτες σαν πρόβατα και δεν αντιμετωπίζουμε και τη σημερινή συνθήκη ως μια απλή συνέχεια του παρελθόντος. Πρέπει να διαρρήξουμε τη σχέση με το παρελθόν. Η δική μου διαδρομή είναι γνωστό ποια είναι, αλλά δεν μπορώ να πω ότι η Αριστερά συνολικά δικαιώθηκε. Η Αριστερά, δυστυχώς, οδήγησε και σε αυτό το έκτρωμα που είναι η σημερινή Κυβέρνηση.

ΓΧ: Μάλιστα. Μήπως θέλεις να κάνεις κάποιο σχόλιο, επειδή το ακούω αυτό που είπες… Πριν από λίγο διάβαζα ένα μήνυμα, μάλιστα είναι από τον κύριο Παντελή, την καλημέρα μας. Ο κύριος Αλαβάνος, δήλωσε, δεν περίμενε τέτοια στροφή του Αλέξη μας. Η κυρία Κωνσταντοπούλου τι έχει να πει για τη συνεργασία με τον Αλέξη μας; Το τονίζει δεύτερη φορά.

ΖΚ: Κοιτάξτε, εγώ ήμουν…

ΓΧ: Επειδή είπες ότι η Αριστερά έχει ευθύνη σε αυτό.

ΖΚ: Έχει τεράστια ευθύνη. Και να μην γελιόμαστε. Ανεξαρτήτως του ότι, αυτή τη στιγμή έχει πλήρως Πασοκοποιηθεί και Νεοδημοκρατικοποιηθεί η Κυβέρνηση. Να μην γελιόμαστε. Δυστυχώς τη μεγάλη ζημιά την έκαναν πρόσωπα προερχόμενα από τους κόλπους της Αριστεράς. Εδώ, λοιπόν, εγώ θα σας πω ειλικρινά, όταν στήριξα τον Τσίπρα, το έκανα γιατί πίστευα ότι είναι ένας άνθρωπος της γενιάς μου, της γενιάς μας, που ανέλαβε μια ευθύνη και έπρεπε να τον στηρίζουμε. Είναι ξεκάθαρο ότι έκανα λάθος στην αξιολόγηση κι αυτό το λάθος το φέρω βαρέως, βαρύτατα. Από εκεί και πέρα, κι επειδή ξέρω ότι και πολλοί πολίτες αισθάνονται και ότι έκαναν λάθος, αλλά και ότι φταίνε και «καλά τα παθαίνουν τώρα», θέλω να τους πω ότι δεν φταίνε εκείνοι που εξαπατήθηκαν. Δεν φταίει ο λαός που τον πρόδωσαν. Και δεν πρέπει να οδηγηθούν οι πολίτες σε μια απόσυρση και σε μια αυτοπεριθωριοποίηση επειδή τους εξαπάτησε ένας πολιτικός απατεώνας και κάποιοι άλλοι γύρω του.

ΓΧ: Λοιπόν, αν και έχουμε ήδη καβαλήσει τις 9, θέλω να το ρωτήσω γιατί μου το γράφουν διάφοροι εδώ και ευχαριστώ πάρα πολύ για τα μηνύματα. Λέω να τα τυπώσω κιόλας να πάρει το βιβλίο μαζί της, φεύγοντας η κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΖΚ: Με χαρά.

ΓΧ: Το σχόλιό σου για την συνεδρίαση της Βουλής. Είναι η τελευταία ερώτηση που βάζω στο τραπέζι. Επειδή, ήσουν Πρόεδρος της Βουλής και μάλιστα πολλοί θυμούνται Δεκαπενταύγουστο να έχουμε φτάσει 5 το πρωί, εμείς οι δημοσιογράφοι να σε βρίζουμε «είσαι τυπολάτρης, αυτό…»

ΖΚ: Τώρα τι λες; Είχα δίκιο ή είχα άδικο;

ΓΧ: Μη με ρωτάς εμένα. Εγώ άκουσα αυτό που είπες πριν από λίγο και το θεωρώ πολύ σεβαστό. Λες «έκανα λάθος». Έτσι;

ΖΚ: Στο ότι προσπάθησα να σταματήσω την ψήφιση του Μνημονίου, δεν θεωρώ ότι έκανα λάθος…

ΓΧ: Ε, δεν έκανες…

ΖΚ: …Θεωρώ ότι έκανα το καθήκον μου και καθόλου δεν λυπάμαι επειδή κάποιοι δεν κοιμήθηκαν ένα βράδυ, διότι αυτό που επιβλήθηκε στη χώρα είναι αυτό που ζήσαμε 2,5 χρόνια, η απόλυτη εξαθλίωση. Για τη συνεδρίαση της Βουλής. Πριν από δύο χρόνια, νομίζω τρία, ο Παυλόπουλος συνεχάρη τον Βούτση και του είπε «Συγχαρητήρια που ξαναέκανες τη Βουλή όπως την ξέραμε.» Και πράγματι, φτιάξανε μια Βουλή καθ’ ομοίωση της Βουλής ολόκληρης της Μεταπολίτευσης, απαξιωμένη, με τους βουλευτές να είναι απόντες, να ψηφίζουν ό,τι να ‘ναι, να είναι σε αυτήν την, παντελώς αναντίστοιχη με το καθήκον τους, κατάσταση.

ΓΧ: Και να κραυγάζουν από κάτω για αλκοτέστ.

ΖΚ: Η Βουλή…

ΓΧ: Η κυρία Κωνσταντοπούλου, εγώ ρεπορτάζ κάνω και μαρτυριάρης είμαι, έχει διώξει βουλευτή, ο οποίος, από μακριά φαινόταν, μύριζε ο άνθρωπος. Να τα λέμε κι αυτά διότι λέμε η Βουλή και οι βουλευτές και το ένα και το άλλο κι είμαστε πολύ comme il faut ενώ τα πράγματα δεν είναι έτσι.

ΖΚ: Η Βουλή είναι η αποκρυστάλλωση, η εκπροσώπηση, η αντιπροσωπεία του λαού και θα πρέπει να ανταποκρίνεται σε αυτό το υψηλό καθήκον. Οι σημερινοί λένε στους παλιότερους «Και εσείς τα ίδια κάνατε. Και εσείς τροπολογίες της νύχτας φέρνατε, κι εσείς ξεπλένατε σκάνδαλα, κι εσείς φέρνατε κατεπείγοντα, κι εσείς φέρνατε Μνημόνια.» Εμείς λέμε ότι θα κάνουμε μια Βουλή όπως την αξίζει ο ελληνικός λαός. Μια Βουλή ανοιχ΄τη, που θα λειτουργεί. Που θα λειτουργεί με τους βουλευτές παρόντες, που θα εκπροσωπεί τους πολίτες. Που με διαφάνεια θα δημοσιεύεται ό,τι γίνεται και δεν θα περνάνε εν κρυπτώ τροπολογίες σκάνδαλα. Μια Βουλή αντάξια αυτού του λαού.

ΓΧ: Ευχαριστώ πάρα πολύ για τη σημερινή σου παρουσία εδώ στα Παραπολιτικά, τα οποία με χαρά φιλοξενούν τις απόψεις σου κάθε φορά. Ας ευχηθούμε παρέα, χρόνια πολλά στους Αντώνηδες.

ΖΚ: Χρόνια πολλά!